Jak powiedzieć “Cześć / Dzień dobry” po niemiecku?

“Cześć / Dzień dobry” to po niemiecku “Hallo / Guten Tag”. Na przykład: Guten Tag! Ein Brötchen, bitte. — Dzień dobry! Poproszę bułkę.

Jak powiedzieć “Dobry wieczór” po niemiecku?

“Dobry wieczór” to po niemiecku “Guten Abend”. Na przykład: Guten Abend, haben Sie einen Tisch für zwei? — Dobry wieczór, czy mają Państwo stolik dla dwóch osób?

Jak powiedzieć “Proszę (przy prośbie)” po niemiecku?

“Proszę (przy prośbie)” to po niemiecku “Bitte”. Na przykład: Ein Wasser, bitte. – Bitte schön. — Poproszę wodę. – Proszę bardzo.

Jak powiedzieć “Dziękuję” po niemiecku?

“Dziękuję” to po niemiecku “Danke”. Na przykład: Vielen Dank! – Bitte, gern geschehen. — Dziękuję bardzo! – Proszę bardzo, nie ma za co.

Zestaw podróżny: niemiecki w 50 zwrotach — 60 darmowe fiszki do nauki niemieckiego z audio

Słowo	Tłumaczenie	Przykład
Hallo / Guten TagA1 HA-lo / GU-ten tak Gruß beim Betreten eines Geschäfts oder Cafés; 'Guten Tag' ist förmlicher als 'Hallo'. Synonimy: Guten Morgen, Grüß Gott	Cześć / Dzień dobry	Guten Tag! Ein Brötchen, bitte. Dzień dobry! Poproszę bułkę.
Rzuć to od progu, wchodząc do sklepu, piekarni czy kawiarni, zanim powiesz cokolwiek innego. „Hallo” jest dziś neutralne także wobec obcych, więc nie myl go z naszym „cześć”, którym nie zagadasz do sprzedawczyni; „Guten Tag” jest bezpieczniejsze wobec starszych osób i w urzędzie, a „Guten Morgen” działa mniej więcej do dziesiątej, jedenastej. W Bawarii i Austrii usłyszysz zamiast tego „Grüß Gott” i „Servus”.
Guten AbendA1 GU-ten A-bent Gruß ab etwa 18 Uhr; 'Gute Nacht' sagt man nur vor dem Schlafengehen.	Dobry wieczór	Guten Abend, haben Sie einen Tisch für zwei? Dobry wieczór, czy mają Państwo stolik dla dwóch osób?
Mniej więcej od osiemnastej, a w restauracji zawsze, gdy przychodzisz na kolację. „Gute Nacht” to wyłącznie nasze „dobranoc” przed snem, więc nie żegnaj się nim, wychodząc z lokalu — tam mówi się „Auf Wiedersehen” albo „Schönen Abend noch”, czyli „miłego wieczoru”.
BitteA1 BIT-te Höflichkeitswort am Ende einer Bitte; auch Antwort auf 'danke' und beim Überreichen. Synonimy: bitte schön	Proszę (przy prośbie)	Ein Wasser, bitte. – Bitte schön. Poproszę wodę. – Proszę bardzo.
„Bitte” robi dokładnie to samo co nasze „proszę”: jest prośbą, jest odpowiedzią na „danke”, jest „proszę bardzo” przy podawaniu czegoś („bitte schön”) i jest „słucham?” („Wie bitte?”). Różnica leży w miejscu w zdaniu: polskie „poproszę” stawiamy na początku, a „bitte” idzie na sam koniec, po przecinku — „Ein Wasser, bitte”.
DankeA1 DAN-ke Wort zum Bedanken; die übliche Antwort ist 'bitte' oder 'gern geschehen'. Synonimy: danke schön, vielen Dank	Dziękuję	Vielen Dank! – Bitte, gern geschehen. Dziękuję bardzo! – Proszę bardzo, nie ma za co.
Odpowiedzią jest „bitte” albo „bitte schön”, cieplej „gern geschehen”; „Vielen Dank” i „danke schön” to „dziękuję bardzo”. Pułapkę znasz z polskiego, tylko tu jest ostrzejsza: nasze „dziękuję” w odpowiedzi na propozycję bywa dwuznaczne i ratuje nas ton albo gest, a samo „danke” Niemiec odczyta jednoznacznie jako odmowę. Chcesz przyjąć — mów „ja, bitte”.
EntschuldigungA1 ent-SZUL-di-gung Wort, um jemanden anzusprechen oder sich für eine Kleinigkeit zu entschuldigen. Synonimy: Entschuldigen Sie, Verzeihung	Przepraszam	Entschuldigung, können wir bestellen? Przepraszam, czy możemy zamówić?
Jedno słowo obsługuje wszystko to, co nasze „przepraszam”: zaczepienie kelnera, zapytanie obcej osoby o drogę i przeprosiny za potrącenie; pełniejsza, oficjalna wersja to „Entschuldigen Sie”. Przy prawdziwych przeprosinach mówi się „Es tut mir leid”, czyli „przykro mi”. Kelner cię nie ignoruje — w Niemczech to gość ma złapać jego wzrok, a nie czekać, aż sam podejdzie.
Darf ich mal durch?A1 darf iś mal DURŚ Frage, um an Leuten vorbeizukommen, zum Beispiel in der Bahn oder im Gedränge. Synonimy: Entschuldigung	Czy mogę przejść?	Darf ich mal durch? Ich muss hier raus. Czy mogę przejść? Muszę tu wysiąść.
W tramwaju przeciskamy się u nas samym „przepraszam” i „Entschuldigung” też zadziała, ale to pytanie jest tym, co realnie robi przejście w zatłoczonym U-Bahnie i w kolejce. „Ich muss hier raus”, czyli „muszę tu wysiąść”, to wersja autobusowa. Jeśli kogoś potrącisz, powiedz „Es tut mir leid”.
Ja / NeinA1 ja / najn Die zwei Grundantworten; 'nein, danke' lehnt höflich ab, 'ja, bitte' nimmt an.	Tak / Nie	Möchten Sie noch etwas? – Nein, danke. Czy podać coś jeszcze? – Nie, dziękuję.
„Nein, danke” to uprzejma kropka na naganiaczy i zbierających na cele charytatywne, a „ja, bitte” przyjmuje propozycję; samo „danke” w odpowiedzi na propozycję znaczy „nie”. Usłyszysz też „doch” — słowo, którego polszczyzna nie ma: to „ależ tak” w odpowiedzi na pytanie przeczące („Sie wollen es nicht?” – „Doch!”).
Sprechen Sie Englisch?A1formal SZPRE-śen zi EN-glisz Frage, ob jemand Englisch spricht; höfliche Sie-Form.	Czy mówi Pan/Pani po angielsku?	Entschuldigung, sprechen Sie Englisch? – Ein bisschen. Przepraszam, czy mówi Pan po angielsku? – Trochę.
„Sie” to forma na Pan/Pani i jest właściwa wobec każdej obcej osoby, także wobec rówieśnika za ladą; „Sprichst du Englisch?” zostaw dla znajomych. W miastach większość osób poniżej pięćdziesiątki mówi dobrze po angielsku i od razu na niego przejdzie, ale samo zapytanie po niemiecku zmienia ton rozmowy. „Ein bisschen” znaczy „trochę”.
Ich verstehe nichtA1 iś fer-SZTE-e niśt Satz, um zu sagen, dass man das Gesagte nicht verstanden hat. Synonimy: Wie bitte?	Nie rozumiem	Ich verstehe nicht. Langsamer, bitte. Nie rozumiem. Proszę wolniej.
Dopowiedz „langsamer, bitte” („wolniej, proszę”) albo „noch einmal, bitte” („jeszcze raz”). „Ich spreche kein Deutsch” to „nie mówię po niemiecku”. Zamiast naszego „słucham?” mów „Wie bitte?” — rzucone samo „Was?” brzmi po niemiecku tak samo opryskliwie jak nasze suche „co?”.
Auf WiedersehenA1 auf WI-der-ze-en Höflicher Abschiedsgruß; 'Tschüss' ist lockerer, aber auch im Laden üblich. Synonimy: Tschüss, Schönen Tag noch	Do widzenia	Danke, auf Wiedersehen! – Schönen Tag noch! Dziękuję, do widzenia! – Miłego dnia!
Bezpieczne pożegnanie w sklepie, w hotelu i wobec obcych. „Tschüss” jest luźniejsze, ale w Niemczech mówi je także obsługa, więc — inaczej niż z naszym „na razie” rzuconym kasjerce — możesz spokojnie odpowiedzieć tym samym, co usłyszysz. Żegnaj się przy wyjściu, nawet jeśli nic nie kupiłeś; w odpowiedzi padnie „Schönen Tag noch”, czyli „miłego dnia”.
Einen Tisch für zwei, bitteA1 AJ-nen tisz fir cwaj, BIT-te Satz, um im Restaurant einen Tisch für eine bestimmte Personenzahl zu bekommen.	Poproszę stolik dla dwóch osób	Guten Abend, einen Tisch für zwei, bitte. – Haben Sie reserviert? Dobry wieczór, poproszę stolik dla dwóch osób. – Czy mają Państwo rezerwację?
Zatrzymaj się przy wejściu: w większości zwykłych lokali obsługa machnie ręką w stronę wolnych miejsc albo powie „Suchen Sie sich einen Platz aus” („proszę usiąść, gdzie Państwo chcą”), a sadza się gości tylko w lepszych restauracjach. W ogródkach i halach piwnych siadasz sam i — co u nas rzadkie — dosiadasz się do obcych przy długim stole, pytając „Ist hier noch frei?”, czyli „czy tu wolne?”. Kartka „Reserviert” oznacza stolik zajęty; „zwei” zamień na potrzebną liczbę.
Ich hätte gern…A1 iś HET-te gern Höfliche Form, um etwas zu bestellen oder zu wünschen. Synonimy: Ich möchte…, Ich nehme…	Poproszę…	Ich hätte gern das Schnitzel. Ich hätte gern ein großes Bier. Poproszę sznycla. Poproszę duże piwo.
To dokładnie nasze „poproszę”: „Ich hätte gern” plus rzecz i „bitte” na końcu. Uważaj na „ich will” — to jeden z pierwszych zwrotów ze szkoły, a w lokalu brzmi jak rzucone „chcę piwo”; miejscowi mówią po prostu „Ich nehme…”, czyli „wezmę…”. Piwo zamawia się na rozmiary: „ein kleines” to 0,3 l, „ein großes” 0,5 l.
Die Speisekarte, bitteA1 di SZPAJ-ze-kar-te, BIT-te Bitte um die Liste der Gerichte; 'Menü' bedeutet dagegen ein festes Mehrgänge-Essen. Synonimy: die Karte	Poproszę kartę	Die Speisekarte, bitte. Haben Sie eine Karte auf Englisch? Poproszę kartę. Czy mają Państwo kartę po angielsku?
Samo „die Karte” w zupełności wystarczy, a „die Getränkekarte” to karta napojów. Pułapka jest dla nas podwójna, bo polskie „menu” to właśnie karta dań, a niemieckie „Menü” na tablicy oznacza zestaw kilku dań albo zestaw w barze szybkiej obsługi. Dania dnia szukaj pod „Tagesgericht” albo „Mittagstisch” — to zwykle najkorzystniejsza pozycja w lokalu.
Einen Kaffee, bitteA1 AJ-nen KA-fe, BIT-te Ein Kaffee ist Filterkaffee; wer Espresso will, muss ihn ausdrücklich bestellen.	Poproszę kawę (czyli dużą czarną)	Einen Kaffee, bitte. – Mit Milch und Zucker? Poproszę kawę. – Z mlekiem i cukrem?
„Ein Kaffee” to duża czarna z przelewu albo z ekspresu, nie espresso — jeśli chcesz espresso, musisz je nazwać: „einen Espresso”. Kawa z mlekiem to „Milchkaffee”, podawana w wielkiej, misowatej filiżance, albo „Latte macchiato”; cappuccino wszędzie zrozumieją. „Kaffee und Kuchen” koło czwartej po południu to prawdziwy rytuał — nasza niedzielna kawa z ciastem, tylko codziennie i poza domem — więc o tej porze kawiarnie są pełne.
Still oder mit Kohlensäure?A1 sztil O-der mit KO-len-zoj-re Frage beim Wasserbestellen: ohne Gas (still) oder mit Gas (Kohlensäure). Synonimy: Sprudel, stilles Wasser	Niegazowana czy gazowana?	Stilles Wasser oder mit Kohlensäure? – Stilles, bitte. Woda niegazowana czy gazowana? – Niegazowaną, proszę.
Pytanie znasz z polskich restauracji, tylko domyślną wodą jest w Niemczech gazowana. Woda z kranu („Leitungswasser”) praktycznie nie trafia na stół, część lokali odmówi albo ją doliczy, więc licz się z butelką w cenie piwa. Usłyszysz też „Mit oder ohne Kohlensäure?”; „stilles Wasser” to niegazowana, a „Sprudel” i samo „Mineralwasser” zwykle oznaczają gazowaną. Nie kalkuj naszego „z gazem” na „mit Gas” — zrozumieją, ale Niemcy tak nie mówią.
Die Rechnung, bitteA1 di REŚ-nung, BIT-te Satz, um im Restaurant zu bezahlen; die Rechnung kommt erst auf Nachfrage. Synonimy: Zahlen, bitte	Poproszę rachunek	Die Rechnung, bitte. – Zusammen oder getrennt? – Zusammen. Poproszę rachunek. – Razem czy osobno? – Razem.
Rachunek nie przyjdzie sam: złap wzrok kelnera i powiedz to zdanie albo „Zahlen, bitte”. Płacisz przy stoliku, do rąk kelnera, a on prawie na pewno zapyta „Zusammen oder getrennt?”, czyli „razem czy osobno” — rozbijanie rachunku na każdą osobę jest tu zupełnie normalne, więc odpowiedz jednym słowem. Kwotę z napiwkiem podajesz na głos, oddając pieniądze (patrz karta „Trinkgeld”).
Kann ich mit Karte zahlen?A2 kan iś mit KAR-te CA-len Frage, ob man mit Karte bezahlen kann; viele kleine Läden nehmen nur Bargeld.	Czy mogę zapłacić kartą?	Kann ich mit Karte zahlen? – Leider nur Bargeld. Czy mogę zapłacić kartą? – Niestety tylko gotówka.
Po polskich terminalach w każdym warzywniaku Niemcy bywają szokiem: sporo małych restauracji, piekarni, kiosków i straganów przyjmuje wyłącznie gotówkę („Nur Bargeld”) albo tylko niemiecką kartę debetową („EC-Karte”, „Girocard”) i nie obsłuży zagranicznej karty kredytowej, choć z roku na rok jest z tym lepiej. Sprawdź naklejkę na drzwiach albo zapytaj, zanim zamówisz, i miej przy sobie 50 € gotówką.
Prost!A1 prost (r gardłowe) Trinkspruch beim Anstoßen; dabei sieht man sich in die Augen. Synonimy: Zum Wohl	Na zdrowie! (toast)	Prost! – Zum Wohl! Na zdrowie! – Zdrowie!
Stukasz się kieliszkiem z każdą osobą przy stole i przy każdym stuknięciu patrzysz jej w oczy — u nas to nieobowiązkowe, a w Niemczech właśnie brak kontaktu wzrokowego wytkną ci ze śmiechem. „Zum Wohl” to wersja odrobinę bardziej oficjalna, używana przy winie. Nie pij przed toastem.
Guten Appetit!A1 GU-ten a-pe-TIT Wunsch vor dem Essen; die Antwort ist 'danke, gleichfalls'. Synonimy: Mahlzeit	Smacznego!	Guten Appetit! – Danke, gleichfalls. Smacznego! – Dziękuję, wzajemnie.
Odruch dokładnie ten sam co nasze „smacznego”: mówi to kelner, stawiając talerze, i mówią to wszyscy przy stole przed pierwszym kęsem, więc poczekaj na te słowa, zanim zaczniesz jeść. Odpowiadasz „danke, gleichfalls”, czyli „dziękuję, wzajemnie”. „Mahlzeit!” to wersja biurowa, rzucana w porze obiadu zamiast powitania.
TrinkgeldA2 TRINK-gelt Trinkgeld gibt man beim Bezahlen, indem man den Betrag aufrundet; einen Gedeckpreis gibt es nicht.	Napiwek (nie ma opłaty za nakrycie)	Das macht 27,40. – Machen Sie 30, bitte. To będzie 27,40. – Proszę zrobić 30.
Na niemieckim rachunku nie ma ani opłaty za nakrycie, ani doliczonej obsługi: napiwek to 5–10%, dawane przez zaokrąglenie w chwili płacenia. Podaj na głos kwotę, którą chcesz zapłacić („Machen Sie 30”), albo powiedz „Stimmt so” („reszty nie trzeba”), oddając gotówkę. Płacąc kartą, albo podaj kwotę, zanim kelner wybije ją na terminalu, albo skorzystaj z pytania „Trinkgeld?”, które pokazuje coraz więcej terminali przed zbliżeniem karty; wybranie „Kein Trinkgeld” albo pominięcie napiwku jest w porządku. Zostawianie monet na stole po wyjściu — u nas normalne — tutaj nie jest w zwyczaju. „Bedienung inklusive” w karcie znaczy tylko tyle, że obsługa jest już wliczona w ceny.
Was kostet…?A1 was KOS-tet Frage nach dem Preis von etwas. Synonimy: Wie viel kostet…?	Ile kosztuje…?	Was kostet das? Was kostet eine Fahrkarte? Ile to kosztuje? Ile kosztuje bilet?
Rama: „was kostet” plus rzecz albo samo „Was kostet das?” ze wskazaniem palcem; przy kilku sztukach „Was kosten die?”. Przy kasie o samą sumę pyta się „Was macht das?”, a odpowiedź brzmi „Das macht zwölf vierzig”, czyli 12,40 — przecinek oddziela grosze tak samo jak u nas, ale liczby powyżej dwudziestu Niemcy czytają od tyłu, więc 24 to „vierundzwanzig”.
Das ist zu teuerA1 das ist cu TOJ-er Satz, um zu sagen, dass der Preis zu hoch ist.	To za drogo	Das ist zu teuer. Trotzdem danke. To za drogo. Mimo wszystko dziękuję.
Ceny w Niemczech są sztywne, a targowanie się w sklepie czy na targu spożywczym — u nas na bazarze zupełnie naturalne — zostanie odebrane jako brak kultury. Negocjować wypada wyłącznie na pchlim targu („Flohmarkt”) i przy rzeczach używanych. „Trotzdem danke”, czyli „mimo wszystko dziękuję”, pozwala odejść uprzejmie.
Bar oder mit Karte?A1 bar O-der mit KAR-te Frage an der Kasse: bar bezahlen oder mit Karte.	Gotówką czy kartą?	Bar oder mit Karte? – Mit Karte, bitte. Gotówką czy kartą? – Kartą, proszę.
Pytanie przy każdej kasie: „bar” to gotówka, „mit Karte” karta. Jeśli usłyszysz „EC oder Kreditkarte?”, przy zagranicznej Visie czy Mastercardzie odpowiadaj „Kreditkarte”, bo część terminali traktuje je inaczej. Zdziwi cię jeszcze jedno: bywają minimalne kwoty płatności kartą, od 5 czy 10 €, czego w Polsce już się nie spotyka. „Nur Bargeld” znaczy „tylko gotówka”.
Den Kassenbon, bitteA2 den KA-sen-bong, BIT-te Der Beleg nach dem Bezahlen; an der Kasse wird gefragt, ob man ihn braucht. Synonimy: der Bon, die Quittung	Poproszę paragon	Brauchen Sie den Bon? – Ja, den Kassenbon, bitte. Czy potrzebuje Pan paragonu? – Tak, poproszę paragon.
Sklepy mają obowiązek wydrukować paragon („Bonpflicht” od 2020 roku), ale ty nie masz obowiązku go brać, więc kasjer pyta „Brauchen Sie den Bon?” i większość ludzi odmawia; weź go przy wszystkim, co mógłbyś chcieć zwrócić. Osobny wydruk dostajesz z automatu na butelki: kaucja („Pfand”) działa w Niemczech od lat i obejmuje niemal każdą butelkę oraz puszkę, więc doliczą ci ją do ceny, a paragon z automatu realizujesz przy kasie — system jest znacznie szerszy i bardziej oczywisty niż nasz świeżo wprowadzony. „Die Quittung” to rachunek za usługę, na przykład za taksówkę.
Ich schaue mich nur um, dankeA1 iś SZAU-e miś nur um, DAN-ke Höfliche Antwort an das Verkaufspersonal, wenn man nichts kaufen möchte. Synonimy: Ich schaue nur	Tylko się rozglądam, dziękuję	Kann ich Ihnen helfen? – Ich schaue mich nur um, danke. Czy mogę w czymś pomóc? – Tylko się rozglądam, dziękuję.
Odpowiedź na „Kann ich Ihnen helfen?”; po niej obsługa zostawi cię w spokoju i naprawdę już nie wróci — tak to w Niemczech działa. Krótsze „Ich schaue nur” też przejdzie. Wchodząc, rzuć „Hallo”, a wychodząc „Tschüss”, nawet jeśli nic nie kupujesz: w małym sklepie milczące wejście jest zauważane.
Das ist alles, dankeA1 das ist A-les, DAN-ke Satz, um zu sagen, dass man nichts mehr möchte. Synonimy: Das wär's	To wszystko, dziękuję	Sonst noch etwas? – Das ist alles, danke. Czy coś jeszcze? – To wszystko, dziękuję.
Kończy zamówienie w piekarni, u rzeźnika i na stoisku. Miejscowi mówią raczej „Das wär's”, a pytaniem, które to wywołuje, jest „Sonst noch etwas?” albo „Noch einen Wunsch?”. Przy ladzie zamawia się na wagę albo na plastry — tylko pamiętaj, że Niemcy nie liczą w dekagramach: mówisz „200 Gramm”, a nie „dwadzieścia deko”, albo „zwei Scheiben”, czyli dwa plastry.
Einmal das hier, bitteA1 AJN-mal das hir, BIT-te Satz zum Bestellen, wenn man auf etwas zeigt; 'einmal' heißt ein Stück davon. Synonimy: Eins davon, bitte	Poproszę jedno takie	Einmal das hier, bitte. – Zum Mitnehmen? Poproszę jedno takie. – Na wynos?
„Einmal” plus wskazanie palcem zamawia dowolne ciastko, kiełbaskę czy bilet, a „zweimal” bierze dwie sztuki. „Zum Mitnehmen” to na wynos, „zum Hieressen” na miejscu; pytają o to przy każdej kasie, bo od odpowiedzi zależy opakowanie i talerz, więc odpowiedz od razu. Od 2026 roku jedzenie na miejscu i na wynos ma tę samą obniżoną stawkę VAT, wyższa została tylko na napojach, więc dawnej różnicy w cenie zwykle już nie zobaczysz.
Haben Sie…?A1formal HA-ben zi Frage, ob ein Geschäft oder Lokal etwas hat; höfliche Sie-Form. Synonimy: Gibt es…?	Czy mają Państwo…?	Haben Sie das eine Nummer größer? Haben Sie WLAN? Czy mają Państwo to o numer większe? Czy mają Państwo wi-fi?
Rama: „Haben Sie” plus rzecz; to samo załatwia „Gibt es…?”, czyli „czy jest…?”. Pułapka: na wi-fi mówi się w Niemczech „WLAN”, czytane „WE-lan”, i tak jest napisane na tabliczkach — nasze „wi-fi” wymówione po polsku często zbiera puste spojrzenie. Rozmiary ubrań są europejskie, a „eine Nummer größer / kleiner” to o numer większe albo mniejsze.
Geöffnet / GeschlossenA1 ge-EF-net / ge-SZLO-sen Die zwei Ladenschilder; sonntags sind fast alle Geschäfte geschlossen. Synonimy: offen / zu	Otwarte / Zamknięte	Sonntag geschlossen. Montag Ruhetag. W niedzielę zamknięte. Poniedziałek dniem wolnym.
Dwie tabliczki na drzwiach sklepu; odręcznie pisane brzmią „offen” i „zu”. Zakaz handlu w niedzielę znasz z Polski, ale niemiecki jest szerszy: zamknięte są w zasadzie wszystkie sklepy, z supermarketami włącznie, a niedziele handlowe („verkaufsoffene Sonntage”) zdarzają się tylko kilka razy w roku, więc większe zakupy robisz w sobotę. W niedzielny poranek otwierają piekarnie, a podstawowe rzeczy kupisz na dworcu i na stacji benzynowej. „Ruhetag” na drzwiach restauracji to jej dzień wolny w tygodniu, często poniedziałek.
Reduziert / KasseA1 re-du-CIRT / KA-se 'Reduziert' heißt herabgesetzt; 'Kasse' ist der Ort, an dem man bezahlt. Synonimy: Sale, Angebot	Przecena / Kasa	Alles reduziert: bis zu 50 %. Bitte an der Kasse zahlen. Wszystko przecenione: do 50%. Prosimy płacić przy kasie.
„Reduziert” znaczy „przecenione” i tak opisane są wieszaki i metki, często obok samego „%” albo „-50 %”; angielskie „Sale” wisi w witrynach niemal wszystkich sklepów odzieżowych, a „Angebot” to promocja w supermarkecie. „Kasse” to kasa w sklepie, ale też kasa biletowa w muzeum. Z głośnika w supermarkecie „Kasse zwei, bitte” znaczy, że otwiera się druga kasa — przechodź.
Wo ist…?A1 wo ist Frage, wo sich ein Ort befindet.	Gdzie jest…?	Wo ist der Bahnhof? Wo ist die Toilette? Gdzie jest dworzec? Gdzie jest toaleta?
Rama: „Wo ist” plus miejsce razem z rodzajnikiem („der”, „die” albo „das”). Polszczyzna rodzajników nie ma, więc ucz się ich od razu ze słowem: der Bahnhof, die Toilette, das Hotel. Zacznij od „Entschuldigung”, a przy liczbie mnogiej użyj „Wo sind…?”. W odpowiedzi padną trzy słowa kierunku: „links”, „rechts”, „geradeaus”.
Wo ist die Toilette?A1 wo ist di toa-LET-e Frage nach der Toilette; an Bahnhöfen kostet sie meist Geld. Synonimy: das WC	Gdzie jest toaleta?	Entschuldigung, wo ist die Toilette? – Hinten links. Przepraszam, gdzie jest toaleta? – Z tyłu po lewej.
Słowem jest „Toilette”; „Badezimmer” to łazienka z wanną, nie toaleta publiczna. Na drzwiach zobaczysz „Damen” / „Herren”, samo „D” / „H” albo „WC”. Płatne toalety znasz z dworców w Polsce, ale niemiecka wersja ma haczyk: płacisz około 1 €, za to zwykle dostajesz bon do wykorzystania w sklepie na miejscu. W kawiarni toaleta jest dla klientów, a spodeczek z monetami przy drzwiach oznacza, że wypada zostawić drobne.
Wo ist der Bahnhof?A1 wo ist der BAN-hof Frage nach dem Weg zum Bahnhof; 'Hbf' steht für Hauptbahnhof.	Gdzie jest dworzec?	Wo ist der Bahnhof? – Geradeaus, fünf Minuten. Gdzie jest dworzec? – Prosto, pięć minut.
„Bahnhof” to dworzec kolejowy, a „Hauptbahnhof”, na wszystkich tablicach skracany do „Hbf”, to dworzec główny. „U-Bahn” to metro, „S-Bahn” kolej miejska, mniej więcej nasza SKM, a „ZOB” albo „Busbahnhof” to dworzec autobusowy. Przy okazji: „Ich verstehe nur Bahnhof”, dosłownie „rozumiem tylko dworzec”, to niemiecki odpowiednik naszego „to dla mnie chińszczyzna”.
Eine Fahrkarte nach München, bitteA1 AJ-ne FAR-kar-te nach MIN-śen, BIT-te Satz zum Kauf einer Fahrkarte zu einem Zielort. Synonimy: ein Ticket	Poproszę bilet do Monachium	Eine Fahrkarte nach München, bitte. – Einfach oder hin und zurück? Poproszę bilet do Monachium. – W jedną stronę czy w obie?
„Einfach” to w jedną stronę, „hin und zurück” w obie; słowo „Ticket” też zrozumieją. Uważaj na nazwy miast, bo przy kasie musisz powiedzieć „München”, a nie „Monachium” — tak samo Kolonia to „Köln”, Lipsk „Leipzig”, a Drezno „Dresden”. Pułapka cenowa: tani „Sparpreis” jest przypisany do jednego konkretnego pociągu, a dopiero „Flexpreis” pozwala jechać dowolnym tego dnia. Czerwone automaty DB mają menu po angielsku, a aplikacja DB Navigator sprzedaje te same bilety bez stania w kolejce.
Welches Gleis?A1 WEL-śes glajs Frage, von welchem Gleis der Zug abfährt.	Z którego toru? (czyli z którego peronu)	Welches Gleis nach Hamburg? – Gleis sieben. Z którego toru do Hamburga? – Tor siódmy.
Tablice odjazdów („Abfahrt”) i strzałki na dworcu podają „Gleis”, czyli numer toru — numeru peronu, którego odruchowo szukamy w Polsce, na niemieckich dworcach po prostu nie ma, a jeden peron ma dwa tory o różnych numerach. Zmiany toru („Gleiswechsel”) ogłaszane są późno, a długie pociągi zatrzymują się w sekcjach od A do F oznaczonych na peronie, więc sprawdź na wyświetlaczu, gdzie stanie twój wagon („Wagen”). „Verspätung” to opóźnienie.
Links / rechts / geradeausA1 links / reśts / ge-ra-de-AUS Die drei Richtungswörter: links, rechts, geradeaus.	W lewo / w prawo / prosto	Geradeaus, dann die zweite Straße rechts. Prosto, potem druga ulica w prawo.
Trzy słowa, które padną w każdej odpowiedzi na „Wo ist”. „Immer geradeaus” to cały czas prosto, „um die Ecke” za rogiem, „gegenüber” naprzeciwko, „weit” daleko, „in der Nähe” w pobliżu. Niemcy tłumaczą drogę bardzo konkretnie i policzą ci przecznice: „die zweite links” to druga w lewo.
Eingang / AusgangA1 AJN-gang / AUS-gang Die Schilder für Eingang und Ausgang; 'Notausgang' ist der Fluchtweg. Synonimy: Ausfahrt	Wejście / Wyjście	Notausgang. Kein Eingang. Wyjście awaryjne. Tędy nie ma wejścia.
„Ausgang” to wyjście na dworcach, lotniskach i w muzeach, „Notausgang” to wyjście awaryjne, a na autostradzie zjazd nazywa się „Ausfahrt” — słowo, które na tylu tablicach z rzędu wygląda jak nazwa wielkiego miasta. Na stacjach metra przy każdym „Ausgang” wypisana jest ulica, na którą wychodzisz. „Eintritt frei” znaczy „wstęp wolny”.
Drücken / ZiehenA1 DRI-ken / CI-en Die Wörter an Türen: drücken heißt schieben, ziehen heißt zu sich ziehen.	Pchać / Ciągnąć	Drücken. – Ziehen. Pchać. – Ciągnąć.
Dwa czasowniki na drzwiach: „drücken” to pchać, „ziehen” ciągnąć. „Drücken” zobaczysz też na przyciskach i tu jest pułapka: drzwi w autobusach, tramwajach i w wielu pociągach nie otwierają się same, trzeba nacisnąć podświetlony przycisk, również żeby wysiąść. W autobusie z wyprzedzeniem naciskasz „Halt” albo „Stop”, inaczej kierowca przejedzie przystanek. „Auf” / „Zu” oznacza otwarte i zamknięte na bramach i w windach.
Fahrkarte entwertenA2 FAR-kar-te ent-WER-ten Papierfahrkarte ohne aufgedruckte Uhrzeit vor der Fahrt im Entwerter abstempeln; sonst drohen 60 Euro Strafe. Synonimy: Hier entwerten	Skasować bilet	Bitte Fahrkarte vor Fahrtantritt entwerten. Prosimy skasować bilet przed rozpoczęciem podróży.
Polski odruch „wsiadam, kasuję” tu zawodzi, bo zasady zależą od miasta, a nie od kraju. W Berlinie bilet z automatu trzeba skasować w małym kasowniku („Entwerter”) na peronie albo w pojeździe, natomiast w Hamburgu, Frankfurcie i Monachium (poza „Streifenkarte”) wychodzi on z automatu już skasowany. Reguła awaryjna: jeśli na bilecie nie ma wydrukowanej daty i godziny, kasuj. Bilety z aplikacji, „Deutschlandticket” i bilety dalekobieżne DB nie wymagają kasowania nigdy. Jazda bez ważnego biletu to „Schwarzfahren” i kosztuje 60 € na miejscu („erhöhtes Beförderungsentgelt”), a kontrolerzy chodzą po cywilnemu i nie znają litości.
HaltestelleA1 HAL-te-szte-le Der Ort, wo Bus und Bahn halten; das Schild ist ein grünes H im gelben Kreis. Synonimy: Halt	Przystanek	Nächste Haltestelle: Marienplatz. Ausstieg links. Następny przystanek: Marienplatz. Wyjście po lewej stronie.
Tabliczka przystanku to zielone „H” w żółtym kole, a nie nasze „A” czy „T”, więc warto zapamiętać sam znak. W autobusie usłyszysz „Nächste Haltestelle”, a w pociągu „Nächster Halt”, i zaraz potem „Ausstieg links / rechts”, czyli po której stronie otworzą się drzwi. Przycisk na żądanie naciskaj odpowiednio wcześnie: autobus nie zatrzymuje się na każdym przystanku.
Ich habe eine ReservierungA1 iś HA-be AJ-ne re-zer-WI-rung Satz an der Rezeption, wenn man schon gebucht hat.	Mam rezerwację	Guten Abend, ich habe eine Reservierung auf den Namen Smith. Dobry wieczór, mam rezerwację na nazwisko Smith.
Zdanie otwierające meldowanie w hotelu i wejście do zarezerwowanej restauracji; „auf den Namen” plus nazwisko. W recepcji poproszą o dokument („Ihren Ausweis, bitte”) — polski dowód osobisty w zupełności wystarczy — i o podpisanie formularza meldunkowego („Meldeschein”), którego prawo wciąż wymaga od gości z zagranicy. Wiele miast dolicza opłatę miejscową („Kurtaxe” albo „City Tax”) za każdą noc, płatną przy zameldowaniu lub wymeldowaniu, czasem wyłącznie gotówką.
Den Schlüssel, bitteA1 den SZLIS-sel, BIT-te Bitte um den Zimmerschlüssel an der Rezeption.	Poproszę klucz	Den Schlüssel, bitte. Zimmer zwölf. Poproszę klucz. Pokój dwunasty.
W mniejszych hotelach i pensjonatach („Pension”, „Gasthof”) klucz zostawia się w recepcji, wychodząc, i odbiera po powrocie, mówiąc „Zimmer” plus numer. „Die Schlüsselkarte” to karta zamiast klucza. Wymowa: „sch” to zawsze nasze „sz”, a „ü” wymawiasz jak „i” przy wargach ułożonych do „u” — czyli „SZLIS-sel”, nigdy „szlusel”.
Wie ist das WLAN-Passwort?A1 wi ist das WE-lan-PAS-wort Frage nach dem Passwort für das WLAN im Hotel oder Café.	Jakie jest hasło do wi-fi?	Wie ist das WLAN-Passwort? – Es steht auf der Karte. Jakie jest hasło do wi-fi? – Jest na karcie.
Pułapka: po niemiecku mówi się „WLAN”, czytane „WE-lan”, a nasze „wi-fi” wymówione po polsku bywa niezrozumiałe. Darmowe wi-fi w kawiarniach jest w Niemczech rzadsze niż w Polsce, więc najpierw zapytaj „Haben Sie WLAN?”. „Kostenlos” albo „gratis” znaczy „za darmo”. Zwróć uwagę, że „Wie ist…?” to tutaj „jakie jest…?”, a nie „jak”.
Wann gibt es Frühstück?A1 wan gipt es FRI-sztik Frage nach der Frühstückszeit im Hotel.	O której jest śniadanie?	Wann gibt es Frühstück? – Von sieben bis zehn. O której jest śniadanie? – Od siódmej do dziesiątej.
„Wann gibt es” znaczy „o której jest”, a odpowiedź „von… bis…” podaje przedział godzin. Niemieckie śniadanie hotelowe to bufet z bułkami, wędliną, serem i jajkiem na miękko, zwykle wliczony w cenę („Frühstück inklusive”) — na ciepłą jajecznicę i parówki, do których przywykliśmy w polskich hotelach, raczej nie licz. Godziny podaje się w systemie 24-godzinnym: „bis 10 Uhr”. Przyda się jeszcze „Wann ist Check-out?”.
Hilfe!A1 HIL-fe Ruf um Hilfe im Notfall; Notruf 112, Polizei 110.	Pomocy!	Hilfe! Rufen Sie einen Krankenwagen! Pomocy! Proszę wezwać karetkę!
Krzycz — zrozumie każdy. Numer 112 działa w całych Niemczech tak samo jak u nas i odbierają go także operatorzy mówiący po angielsku, ale policja ma tutaj osobny numer 110, a nie nasze 997, więc zapamiętaj tę różnicę. „Haltet den Dieb!” to „łapać złodzieja!”, a „Feuer!” — „pali się!”.
Ich brauche einen ArztA2 iś BRAU-che AJ-nen arct Satz, um zu sagen, dass man einen Arzt braucht; Notruf 112.	Potrzebuję lekarza	Ich brauche einen Arzt. Mir geht es nicht gut. Potrzebuję lekarza. Źle się czuję.
„Ich brauche” to „potrzebuję”. „Notaufnahme” to szpitalna izba przyjęć, 112 wzywa karetkę, a w sprawach niepilnych poza godzinami przyjęć dzwoni się pod 116 117. Weź ze sobą kartę EKUZ, czyli polską wersję europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego; bez niej zapłacisz na miejscu i będziesz odzyskiwać pieniądze od ubezpieczyciela. Z drobnymi dolegliwościami idź najpierw do apteki.
Wo ist die Apotheke?A1 wo ist di a-po-TE-ke Frage nach der Apotheke; das Zeichen ist ein großes rotes A.	Gdzie jest apteka?	Wo ist die nächste Apotheke? Gdzie jest najbliższa apteka?
Szukaj dużego czerwonego „A”. Największe zaskoczenie dla nas: nawet ibuprofen czy paracetamol dostaniesz w Niemczech wyłącznie w aptece, podczas gdy u nas leżą przy każdej kasie w sklepie i w drogerii — niemiecka „Drogerie” (dm, Rossmann) sprzedaje tylko kosmetyki i chemię. Farmaceuta doradzi i wyda sporo rzeczy bez recepty. „Notdienst” to apteka dyżurna w nocy i w niedzielę; jej adres wisi na drzwiach każdej apteki.
Rufen Sie bitte die PolizeiA2formal RU-fen zi BIT-te di po-li-CAJ Bitte, die Polizei zu rufen; Notruf 110.	Proszę wezwać policję	Rufen Sie bitte die Polizei. Mein Portemonnaie wurde gestohlen. Proszę wezwać policję. Ukradziono mi portfel.
Forma „Sie”, czyli zwrot per Pan/Pani, i właśnie tak mówisz do obcej osoby. Policja ma numer 110, a 112 to karetka i straż pożarna. Po kradzieży potrzebujesz zgłoszenia („Anzeige”) dla ubezpieczyciela: złożysz je w każdym komisariacie („Polizeiwache”), a w większości landów także przez internet; weź ze sobą dokument tożsamości. Portfel to „Portemonnaie”, ale też „Geldbeutel” i „Geldbörse”.
Ich habe mich verlaufenA1 iś HA-be miś fer-LAU-fen Satz, um zu sagen, dass man den Weg nicht mehr findet.	Zgubiłem się / Zgubiłam się	Ich habe mich verlaufen. Wo ist der Marienplatz? Zgubiłem się. Gdzie jest Marienplatz?
Dobra wiadomość: po niemiecku to zdanie brzmi identycznie niezależnie od tego, czy mówi je kobieta, czy mężczyzna — nie ma osobnego „zgubiłam się”. „Verlaufen” dotyczy błądzenia na piechotę, a jeśli zgubiłeś drogę autem, mówisz „verfahren”. Dorzuć „Wo ist…” plus nazwę miejsca albo pokaż adres w telefonie; „Ist es weit?”, czyli „czy to daleko?”, da ci konkretną odpowiedź. Niemcy często po prostu odprowadzą cię na miejsce.
Können Sie bitte ein Taxi rufen?A2formal KE-nen zi BIT-te ajn TA-ksi RU-fen Höfliche Bitte, ein Taxi zu rufen.	Czy może Pan/Pani wezwać taksówkę?	Können Sie bitte ein Taxi rufen? – Gerne, wohin? Czy może Pan wezwać taksówkę? – Oczywiście, dokąd?
Uprzejma forma „Können Sie” plus „bitte”, czyli zwrot per Pan/Pani. Taksówkę z zapalonym żółtym szyldem można zatrzymać ręką na ulicy, ale w praktyce łatwiej iść na postój („Taxistand”) przy dworcu albo dużym hotelu, zamówić przez aplikację FreeNow albo poprosić o to recepcję czy kelnera. Uber w większych miastach działa, ale jeździ licencjonowanymi kierowcami w cenach zbliżonych do taksówki, więc na tanie kursy jak w Polsce nie licz. Płacisz według licznika, zaokrąglasz w górę na napiwek, a o rachunek prosisz słowem „eine Quittung”.
einsA1 ajns Die Zahl 1.	jeden	Einmal nach Berlin, bitte. Poproszę jeden bilet do Berlina.
„Eins” mówisz, licząc i podając liczbę samodzielnie. Przed rzeczownikiem zmienia się w „ein”, „eine” albo „einen” zależnie od rodzaju i przypadka (ein Bier, eine Fahrkarte, einen Kaffee) — mechanizm znasz z polskiej odmiany, tylko końcówka siedzi w rodzajniku, a nie w samym słowie. Najprostsze wyjście przy zamawianiu to „einmal”, czyli „raz”.
zweiA1 cwaj Die Zahl 2. Synonimy: zwo	dwa	Einen Tisch für zwei, bitte. Poproszę stolik dla dwóch osób.
Dwie litery, które mylą Polaków najbardziej: niemieckie „z” czytamy jak nasze „c”, a „w” jak nasze „w”, więc „zwei” to po prostu „cwaj”, a nie „zwaj”. Przez telefon i przy hałaśliwej ladzie Niemcy mówią „zwo”, żeby nie pomylić liczby z „drei”. „Wir sind zu zweit” znaczy „jest nas dwoje”.
dreiA1 draj Die Zahl 3.	trzy	Gleis drei. Tor trzeci.
Zapamiętaj regułę raz na zawsze: „ei” czytamy „aj”, więc „drei” to „draj”, „zwei” to „cwaj”, a „Gleis” to „glajs”. Numery torów, pokoi i autobusów podaje się zwykłą liczbą. „Wir sind zu dritt” to „jest nas troje”.
vierA1 fir Die Zahl 4.	cztery	Wir sind zu viert. Jest nas czworo.
Kolejne dwie pułapki zapisu: „v” czytamy jak „f”, a „ie” jak długie „i”, więc „vier” brzmi „fir”. Prawie identycznie brzmi „für”, czyli „dla” — różnica siedzi tylko w zaokrągleniu warg przy „ü” — a „für vier”, „dla czworga”, to po prostu „fir fir”. „Wir sind zu viert” to zdanie, którym mówisz w restauracji, ile was jest.
fünfA1 finf Die Zahl 5.	pięć	Das macht fünf Euro. To będzie pięć euro.
„Ü” to nasze „i” wymówione przy ustach ułożonych do „u”; bez tego zaokrąglenia wyjdzie zwyczajne „finf” i też cię zrozumieją. Sumę ogłasza się słowami „Das macht” plus kwota, „Euro” nigdy nie ma liczby mnogiej, a centy dopowiada się od razu po kwocie: „fünf Euro zwanzig” to 5,20.
sechsA1 zeks Die Zahl 6.	sześć	Wir treffen uns um sechs. Spotykamy się o szóstej.
„Um” plus godzina znaczy „o” której. Uwaga na „s”: na początku wyrazu przed samogłoską czyta się je jak nasze „z”, więc „sechs” to „zeks”. W „sechzehn” (16) i „sechzig” (60) głoska „ks” znika. Rozkłady jazdy są w systemie 24-godzinnym, więc „18 Uhr” to szósta wieczorem.
siebenA1 ZI-ben Die Zahl 7.	siedem	Frühstück gibt es ab sieben. Śniadanie jest od siódmej.
„Ab” plus godzina znaczy „od”. Tutaj akurat mamy łatwiej niż inni: „halb acht” to 7:30, czyli dokładnie nasze „wpół do ósmej”, bo Niemcy liczą tak samo jak my, w stronę następnej godziny. Anglicy mylą to nagminnie, ty nie musisz się tego uczyć od nowa.
achtA1 acht (ch jak w „chata”) Die Zahl 8.	osiem	Der Zug fährt um acht. Pociąg odjeżdża o ósmej.
Wymowa jest dla nas łatwa: „ch” po „a”, „o” i „u” to zwyczajne polskie „ch”, więc „acht” czytasz tak, jak jest napisane. Niemcy jedzą kolację wcześnie, między szóstą a ósmą, więc rezerwacja na ósmą jest już późna. „Achtung”, czyli „uwaga”, na tablicach i w komunikatach to zupełnie inne słowo.
neunA1 nojn Die Zahl 9.	dziewięć	Zimmer neun. Pokój dziewiąty.
Druga wielka reguła zapisu: „eu” czytamy „oj”, więc „neun” to „nojn”, a „Deutsch” to „dojcz”. Nie pomyl tego z „nein”, czyli „nie”, które brzmi „najn”: jedna litera różnicy, a zupełnie inna odpowiedź. Numery pokoi podaje się zwykłą liczbą.
zehnA1 cen Die Zahl 10.	dziesięć	Zehn Minuten zu Fuß. Dziesięć minut pieszo.
„Zu Fuß” znaczy „pieszo”, a „zehn Minuten” to odpowiedź, na którą liczysz, pytając „Ist es weit?”. „Zwanzig” to dwadzieścia, „hundert” sto. Liczby od 21 do 99 Niemcy czytają od tyłu: „vierundzwanzig” to dosłownie „cztery i dwadzieścia”, więc cena 24,50 brzmi „vierundzwanzig fünfzig” — przy kasie warto patrzeć na wyświetlacz.

Zestaw podróżny: niemiecki w 50 zwrotach Official

Oceń ten zestaw

Lista słów — kliknij notatki gramatyczne, aby rozwinąć