Jak powiedzieć “Dzień dobry (o każdej porze dnia)” po koreańsku?

“Dzień dobry (o każdej porze dnia)” to po koreańsku “안녕하세요”. Na przykład: 어서 오세요! – 안녕하세요. — Zapraszamy! – Dzień dobry.

Jak powiedzieć “Dobranoc (tylko przed snem; „dobry wieczór” nie istnieje)” po koreańsku?

“Dobranoc (tylko przed snem; „dobry wieczór” nie istnieje)” to po koreańsku “안녕히 주무세요”. Na przykład: 안녕히 주무세요. – 네, 수고하세요. — Dobranoc. – Dziękuję, miłej pracy.

Jak powiedzieć “Poproszę… (proszę mi dać…)” po koreańsku?

“Poproszę… (proszę mi dać…)” to po koreańsku “…주세요”. Na przykład: 물 좀 주세요. – 네, 잠시만요. — Poproszę wodę. – Tak, chwileczkę.

Jak powiedzieć “Dziękuję” po koreańsku?

“Dziękuję” to po koreańsku “감사합니다”. Na przykład: 감사합니다! – 네, 안녕히 가세요. — Dziękuję! – Proszę bardzo, do widzenia.

Zestaw podróżny: koreański w 50 zwrotach — 60 darmowe fiszki do nauki koreańskiego z audio

Słowo	Tłumaczenie	Przykład
안녕하세요A1 an-njong-ha-se-jo (wszystkie sylaby równo, bez akcentu) 가게나 식당에 들어갈 때, 사람을 만날 때 하는 기본 인사. 하루 종일 쓴다.	Dzień dobry (o każdej porze dnia)	어서 오세요! – 안녕하세요. Zapraszamy! – Dzień dobry.
Jedno powitanie na cały dzień: nie ma osobnego „dobrego wieczoru”, więc o dziewiątej rano i o dziewiątej wieczorem mówisz dokładnie to samo. Obsługa woła od progu „oso osejo” (zapraszamy) — w odpowiedzi wystarczy skinienie głową i ciche „annjonghasejo”; obsłudze i obcym ręki nie podajesz, natomiast przy przedstawianiu się dorośli podają sobie ręce zupełnie zwyczajnie, często obiema dłońmi albo z lekkim ukłonem. Uwaga na akcent: koreański nie ma akcentu wyrazowego, więc polski odruch akcentowania przedostatniej sylaby („annjongHAsejo”) od razu zdradza obcokrajowca — wypowiadaj wszystkie sylaby równo i płasko.
안녕히 주무세요A1formal an-njong-hi dziu-mu-se-jo 잠자리에 들기 전에 하는 인사. 저녁 인사는 따로 없고 '안녕하세요'를 쓴다.	Dobranoc (tylko przed snem; „dobry wieczór” nie istnieje)	안녕히 주무세요. – 네, 수고하세요. Dobranoc. – Dziękuję, miłej pracy.
Koreański nie ma powitania, które włącza się wieczorem: „annjonghasejo” jest tak samo dobre o dwudziestej pierwszej jak o dziewiątej rano. To jedyne pożegnanie związane z porą dnia i częściej je usłyszysz, niż powiesz — obsługa hotelu rzuca je (albo „pjoni śłisejo”, odpocznij dobrze), gdy idziesz na górę spać, a naturalna odpowiedź to „ne, sugohasejo” lub „gamsahamnida”. Sam użyj go tylko wobec gospodarza pensjonatu, nigdy przy wyjściu z restauracji.
…주세요A1 dziu-se-jo 무엇을 달라고 정중하게 부탁할 때 물건 이름 뒤에 붙이는 말. Synonimy: 좀, 부탁드립니다	Poproszę… (proszę mi dać…)	물 좀 주세요. – 네, 잠시만요. Poproszę wodę. – Tak, chwileczkę.
Nie ma osobnego słowa „proszę”: nazywasz rzecz, a na końcu dokładasz „dziusejo” (proszę mi dać) — odwrotnie niż nasze „poproszę…”, które stoi z przodu. Wstawione przed nim „dziom” („mul dziom dziusejo”) zmiękcza prośbę i to ono odpowiada polskiemu „poproszę”. Gdy prosisz o przysługę, a nie o rzecz, uprzejmą klamrą jest „butakdyrimnida”.
감사합니다A1formal gam-sa-ham-ni-da 고마움을 나타내는 정중한 말. 답은 보통 '네' 또는 '아니에요'. Synonimy: 고맙습니다	Dziękuję	감사합니다! – 네, 안녕히 가세요. Dziękuję! – Proszę bardzo, do widzenia.
„Gamsahamnida” i „gomapsymnida” są wymienne i wobec każdego wystarczająco uprzejme. Podręcznikowe „czonmanejo” (proszę bardzo) prawie nie pada — usłyszysz „ne”, „aniejo” (nie ma za co) albo zobaczysz sam ukłon. W Korei nie ma napiwków: ani w restauracji, ani w taksówce, ani w hotelu, a pieniądze zostawione na stole obsługa pobiegnie ci oddać, więc podziękowanie i skinienie głową są tutaj całym napiwkiem.
저기요 / 죄송합니다A1 dzio-gi-jo / dziłe-song-ham-ni-da '저기요'는 직원이나 사람을 부를 때, '죄송합니다'는 사과할 때 쓴다. Synonimy: 실례합니다, 여기요	Przepraszam (żeby zawołać obsługę) / Przepraszam (przeprosiny)	저기요! 주문할게요. – 네, 갈게요. Przepraszam! Chcielibyśmy zamówić. – Już idę.
To dwa różne słowa. „Dziogijo” (dosłownie „tam”) woła kelnera albo zatrzymuje przechodnia — mówi się je głośno, przez całą salę, i nikogo to nie razi, w przeciwieństwie do naszego dyskretnego łapania kelnera wzrokiem; w wielu lokalach jest zresztą na stole przycisk 호출 do wzywania obsługi. Na potrącenie kogoś i drobne przeprosiny mów „dziłesonghamnida”, a gdy zaczepiasz obcą osobę z pytaniem — „śilljehamnida”.
잠시만요A1 dziam-śi-man-njo 사람 사이를 지나가거나 잠깐 기다려 달라고 할 때 쓰는 말. Synonimy: 지나갈게요, 실례합니다	Przepraszam (żeby przejść) / Chwileczkę	잠시만요, 내릴게요! – 아, 네. Przepraszam, wysiadam! – Aha, proszę.
Słowo na przeciskanie się w zatłoczonym metrze, na targu i w kolejce; przy drzwiach dorzuć „nerilgejo” (wysiadam), a ludzie się rozstąpią. Znaczy też „chwileczkę”, więc obsługa odpowiada ci nim co chwilę. W metrze jest cicho i źle widziane są głośne rozmowy — także przez telefon, choć krótka, ściszona rozmowa nikogo nie dziwi (to nie Japonia) — a na ruchomych schodach w Seulu stoi się po prawej i przechodzi po lewej; blokowanie lewej strony kończy się ostrzejszym „dziamśimannjo”.
네 / 아니요A1 ne / a-ni-jo '네'는 긍정, '아니요'는 부정. 정중하게 거절할 때는 '괜찮아요'를 붙인다. Synonimy: 예, 괜찮아요	Tak / Nie	봉투 필요하세요? – 아니요, 괜찮아요. Potrzebuje Pan reklamówki? – Nie, dziękuję.
„Ne” znaczy też „słucham” i „aha”, więc sypane przez sprzedawcę „ne, ne” nie jest jeszcze zgodą na cokolwiek. Samo „anijo” brzmi szorstko — uprzejma odmowa reklamówki, próbki czy karty lojalnościowej to „anijo, głenczanajo” (nie, dziękuję) z drobnym machnięciem ręką. Reklamówka jest wszędzie płatna, więc pytanie „bongtu pirjohasejo?” usłyszysz codziennie.
영어 할 줄 아세요?A1 jong-o hal dziul a-se-jo 상대가 영어를 할 수 있는지 정중하게 묻는 말. Synonimy: 영어 하세요?	Czy mówi Pan/Pani po angielsku?	실례합니다, 영어 할 줄 아세요? – 조금요. Przepraszam, czy mówi Pan po angielsku? – Trochę.
Samo zadanie tego pytania po koreańsku uruchamia po drugiej stronie prawdziwy wysiłek; typowa odpowiedź to „dziogymjo” (trochę) albo przyprowadzenie młodszego kolegi. Koreańczycy czytają po angielsku lepiej, niż mówią, więc szybciej dojdziesz do celu, wpisując pytanie w telefon albo w aplikację Papago, niż powtarzając je głośniej. Gdy naprawdę utkniesz, 1330 to całodobowa infolinia turystyczna, która tłumaczy przez telefon.
잘 못 알아들었어요A1 dzial mo-da-ra-dy-ro-sso-jo (못 zlewa się z następną samogłoską: „mo-da-ra”, nie „mot a-ra”) 상대의 말을 못 알아들었을 때 하는 말. '천천히 말해 주세요'와 같이 쓴다. Synonimy: 이해가 안 돼요, 한국어 못해요	Nie dosłyszałem / Nie dosłyszałam (nie zrozumiałem / nie zrozumiałam)	잘 못 알아들었어요. 천천히 말해 주세요. Nie zrozumiałem. Proszę mówić wolniej.
Dołóż „czonczonhi malhe dziusejo” (proszę mówić wolniej), a rozmówca zwolni i uprości zdanie. Koreański nie odmienia czasownika przez rodzaj, więc kobieta i mężczyzna mówią dokładnie to samo — nie ma tu wyboru między „zrozumiałem” a „zrozumiałam”. „Hangugo mot hejo” (nie mówię po koreańsku) ucina rozmowę na dobre, więc zostaw je na koniec; gdy już zrozumiesz, odpowiedz „ne, algessojo”.
안녕히 계세요 / 안녕히 가세요A1formal an-njong-hi gje-se-jo / an-njong-hi ga-se-jo 헤어질 때 하는 인사. 남는 사람에게는 '계세요', 떠나는 사람에게는 '가세요'. Synonimy: 수고하세요	Do widzenia (gdy to Pan/Pani wychodzi) / Do widzenia (gdy odchodzi rozmówca)	감사합니다, 안녕히 계세요. – 네, 안녕히 가세요. Dziękuję, do widzenia. – Do widzenia.
Dwie formy, a o wyborze decyduje to, kto się rusza: „gjesejo” (proszę zostać w zdrowiu) mówisz sprzedawcy, którego zostawiasz za ladą, a „gasejo” (proszę iść w zdrowiu) komuś, kto odchodzi od ciebie. Pomyłka nikogo nie urazi. Wysiadając z taksówki albo wychodząc ze sklepu, miejscowi częściej rzucają „sugohasejo” (dosłownie: proszę się dalej trudzić), na co obsługa odpowiada „annjonghi gasejo”.
두 명이요A1 du mjong-i-jo 식당에 들어갈 때 인원을 말하는 표현. '몇 분이세요?'에 대한 대답. Synonimy: 두 사람이요	Dla dwóch osób	몇 분이세요? – 두 명이요. – 이쪽으로 앉으세요. Ile osób? – Dwie. – Proszę usiąść tutaj.
Poczekaj przy wejściu — obsługa zapyta „mjot bunisejo?” (ile osób?), a ty odpowiadasz liczebnikiem rodzimym i słówkiem „mjong”: han mjong, du mjong, se mjong, ne mjong. Pokazanie palców działa wszędzie. Uwaga: w wielu tańszych lokalach zamawia się i płaci przy automacie albo na tablecie na stole, więc nikt nie przyjdzie po zamówienie, a obsługę przywołuje przycisk z napisem 호출. W lokalach z niskimi stolikami (좌식), w pensjonatach i w świątyniach buty zostawia się przy wejściu i chodzi w skarpetkach.
…(으)로 할게요A1 …(y)-ro hal-ge-jo 메뉴에서 고른 음식이나 음료를 주문할 때 쓰는 말. Synonimy: …주세요	Poproszę… / Wezmę…	저는 비빔밥으로 할게요. 음료는 생맥주로 할게요. Ja poproszę bibimbap. Do picia poproszę piwo z beczki.
Schemat: nazwa dania, a po niej „-yro” po spółgłosce i „-ro” po samogłosce lub po ㄹ; tak właśnie odpowiada się na „dziumun haśigessojo?” (mogę przyjąć zamówienie?), a „dzionyn” (ja) z przodu zaznacza, że każdy zamawia dla siebie. Przy liczbie sztuk przechodzi się na „-dziusejo”: „bibimbap hana dziusejo”, „du ge dziusejo”. Najprostszy skrót to „igo dziusejo” (poproszę to) ze wskazaniem palcem zdjęcia albo karty — nikogo to nie dziwi, a darmowe dodatki (banczan) i tak przyjadą na stół same.
메뉴판 주세요A1 me-nju-pan dziu-se-jo 식당에서 메뉴를 보여 달라고 부탁하는 말.	Poproszę kartę	메뉴판 주세요. 영어 메뉴 있어요? – 네, 여기요. Poproszę kartę. Jest menu po angielsku? – Tak, proszę.
„Menjupan” to karta, którą bierzesz do ręki, ale w wielu lokalnych restauracjach menu wisi na ścianie i nic innego nie ma. „Jongo menju issojo?” pyta o wersję angielską — w turystycznych dzielnicach Seulu bywa, poza nimi ratuje aplikacja tłumacząca z aparatu. Pytanie „młoga maśissojo?” (co jest dobre?) załatwia polecenie od obsługi.
아메리카노 하나 주세요A1 a-me-ri-ka-no ha-na dziu-se-jo 카페에서 커피를 주문하는 말. 한국에서 '커피'는 보통 아메리카노를 뜻한다. Synonimy: 커피 한 잔 주세요	Poproszę jedną kawę (czyli americano)	아메리카노 하나 주세요. – 따뜻한 거요, 아이스요? – 아이스요. Poproszę jedno americano. – Ciepłe czy z lodem? – Z lodem.
W Korei „kawa” znaczy americano, więc samo „kopi” wywoła pytanie zwrotne: nie ma tu naszego domyślnego wyboru między małą czarną a kawą z mlekiem. Przez cały rok, także w styczniu, usłyszysz „ttattytan gojo, aisyjo?” (ciepła czy z lodem?), bo miejscowi piją mrożoną zimą bez mrugnięcia okiem. Kawa z mlekiem to „kape rate” (카페라테); americano w Starbucksie kosztuje około 4700 wonów, w tanich sieciach (Mega, Compose, Paik's) od 1500 do 2500, a kawiarnie są otwarte do późna.
물 좀 주세요A1 mul dziom dziu-se-jo 식당에서 물을 부탁하는 말. 한국 식당에서 물은 무료이며 셀프인 경우가 많다.	Poproszę wodę	물 좀 주세요. – 물은 셀프예요. Poproszę wodę. – Woda jest w samoobsłudze.
Nikt nie zapyta, czy gazowana, czy niegazowana: woda jest darmowa, przynoszona w metalowym dzbanku albo nalewana samodzielnie spod tabliczki 물은 셀프 (woda w samoobsłudze), a czasem jest to herbata jęczmienna („boricza”). Woda gazowana to „tansansu”, butelkowana i płatna, głównie w kawiarniach i sklepach całodobowych. Darmowe są też dokładki dodatków, więc „banczan do dziusejo” możesz powiedzieć bez skrępowania.
계산해 주세요A1 gje-san-he dziu-se-jo 식사 후 돈을 내겠다고 말하는 표현. 한국에서는 보통 카운터에서 계산한다. Synonimy: 계산할게요	Poproszę rachunek	계산해 주세요. – 네, 카운터로 오세요. Poproszę rachunek. – Tak, zapraszam do kasy.
Rachunku nikt nie przyniesie ci do stolika: w większości restauracji bierzesz kwitek wpięty w uchwyt na stole (albo po prostu wstajesz) i płacisz przy kasie obok wyjścia. To zdanie mówisz wtedy, gdy nie wiesz, gdzie się płaci. „Ttaro gjesanhe dziusejo” prosi o rozbicie rachunku, a napiwku nie zostawia się nigdy i nie zaokrągla się kwoty w górę.
카드 돼요?A2 ka-dy dłe-jo 카드로 결제할 수 있는지 묻는 말. Synonimy: 카드 되나요?	Czy mogę zapłacić kartą?	카드 돼요? – 네, 됩니다. Czy mogę zapłacić kartą? – Tak, oczywiście.
Kartą zapłacisz niemal wszędzie — w taksówce, w sklepie całodobowym, na wielu straganach — i zagraniczna Visa czy Mastercard prawie zawsze przechodzi; trochę gotówki weź na jedzenie z ulicy i tradycyjne targi. Pułapka: komunikacja miejska działa na karcie T-money, którą kupujesz pustą w dowolnym sklepie całodobowym za jakieś 3000 wonów i doładowujesz — i tam, i w automatach na stacjach — wyłącznie gotówką. Kartą zagraniczną kupisz w seulskim metrze co najwyżej bilet jednorazowy albo krótkoterminową Climate Card (od marca 2026, w nowych automatach, z prowizją około 3,7%), ale nie doładujesz nią T-money. Portfele w telefonie, Kakao Pay i Naver Pay, wymagają koreańskiego konta, więc te przyciski w automacie omijaj.
건배!A1 gon-be 술을 마시기 전에 잔을 들며 하는 말. 친구끼리는 '짠'. Synonimy: 짠	Na zdrowie!	건배! – 건배! Na zdrowie! – Na zdrowie!
Poczekaj, aż wszyscy będą mieli nalane; między znajomymi krzyczy się „cian”. Ważniejszy od samego słowa jest rytuał, w niczym niepodobny do polskiego: nalewasz innym, nigdy sobie, butelkę i kieliszek trzymasz oburącz, przy stuknięciu trzymasz swój kieliszek niżej niż osoba starsza, a pijąc przy kimś starszym, odwracasz głowę w bok. O rejestrze i o całym zachowaniu przy stole decyduje wiek i starszeństwo, a pierwszą kolejkę soju wypija się do dna.
잘 먹겠습니다 / 잘 먹었습니다A1formal dzial mok-kes-sym-ni-da / dzial mo-gos-sym-ni-da 식사 전에는 '잘 먹겠습니다', 식사 후에는 '잘 먹었습니다'라고 말한다. Synonimy: 맛있게 드세요	(Przed jedzeniem) Dziękuję za posiłek / (po jedzeniu) Było pyszne, dziękuję	맛있게 드세요! – 잘 먹겠습니다. …잘 먹었습니다! Smacznego! – Dziękuję. …Było pyszne, dziękuję!
Gdy jedzenie ląduje na stole, obsługa mówi „maśitke dysejo” (smacznego), a twoją odpowiedzią — i tym, co mówisz osobie, która płaci — jest „dzial mokkessymnida” (dosłownie: zjem dobrze). Wychodząc, rzuć przy kasie „dzial mogossymnida” (zjadłem dobrze); to komplement, który właściciele zapamiętują. Z dodatków wszyscy jedzą wspólnie własnymi pałeczkami i to jest normalne, natomiast wycieranie nosa przy stole uchodzi za rzecz obrzydliwą — wstań i wyjdź.
부가세 별도 / 봉사료A2 bu-ga-se bjol-do / bong-sa-rjo 메뉴에 적힌 가격에 세금과 봉사료가 포함되었는지 알려 주는 표시. 팁은 없다. Synonimy: 부가세 포함	Bez VAT-u / Opłata serwisowa (napiwków nie ma)	표시된 가격은 부가세 별도입니다. 봉사료 10%가 부가됩니다. Podane ceny nie zawierają VAT-u. Doliczana jest opłata serwisowa 10%.
W zwykłej restauracji płacisz dokładnie tyle, ile widzisz w karcie: nie ma opłaty za nakrycie ani napiwku, a woda i dodatki są gratis (pozycja „sobisy” na stole to prezent od właściciela). Zaskoczenie czeka w hotelach i drogich lokalach: 부가세 별도 znaczy „bez VAT-u”, czyli dolicz 10%, 봉사료 dokłada kolejne 10%, a 부가세 포함 znaczy, że kwota jest ostateczna. Koreańskim odpowiednikiem naszego couvertu są bary: 기본 안주 to obowiązkowy talerzyk orzeszków albo owoców za 5000–10 000 wonów i więcej, doliczany do rachunku niezależnie od tego, czy go tkniesz.
…얼마예요?A1 …ol-ma-je-jo 물건이나 서비스의 가격을 묻는 말.	Ile kosztuje…?	이거 얼마예요? 이 가방 얼마예요? Ile to kosztuje? Ile kosztuje ta torba?
Schemat: nazwa rzeczy, a po niej „olmajejo”, albo samo „olmajejo?” ze wskazaniem palcem; o całą sumę pytasz „da heso olmajejo?”. Ceny podaje się liczebnikami chińsko-koreańskimi i w dużych jednostkach: „czon” to tysiąc, a „man” dziesięć tysięcy, więc „man łon” to 10 000 wonów. Gdy widać, że się gubisz, sprzedawca wystuka kwotę na kalkulatorze albo w telefonie.
너무 비싸요A1 no-mu bis-sa-jo 값이 너무 높다고 말하는 표현. 시장에서는 '좀 깎아 주세요'와 함께 쓴다. Synonimy: 좀 깎아 주세요	To za drogo	너무 비싸요. 좀 깎아 주세요. – 그럼 만 원에 드릴게요. To za drogo. Proszę trochę opuścić. – To dam za 10 000 wonów.
Targowanie się ma sens wyłącznie na targach i przy straganach (Namdaemun, Dongdaemun, Gwangjang), gdzie „dziom kkakka dziusejo” (proszę trochę opuścić) jest przyjazną grą i często kończy się drobnym rabatem albo dorzuconą sztuką; w sklepach, domach towarowych i kawiarniach ceny są sztywne, a naciskanie wypada źle — odchodzisz wtedy z uprzejmym „głenczanajo”. Zwróć uwagę na podwojone spółgłoski w „bissajo” i „kkakka”: koreański ma trzy rodzaje zwarć, zwykłe ㄱ, napięte ㄲ i przydechowe ㅋ, a polszczyzna dzieli spółgłoski tylko na dźwięczne i bezdźwięczne, więc tego kontrastu nie ma czym zastąpić. Napięte wymawiaj krótko i ostro, z napiętym gardłem, dokładnie tak, jak podpowiada podwojona litera, a przydechowe z wyraźnym wydmuchem powietrza.
현금 / 카드A1 hjon-gym / ka-dy 계산할 때 현금으로 낼지 카드로 낼지 묻고 답하는 말.	Gotówka / karta	결제 어떻게 하시겠어요? – 카드요. Jak Pan chce zapłacić? – Kartą.
Przy kasie padnie „gjoldzie ottoke haśigessojo?” (jak Pan/Pani płaci?), a ty odpowiadasz „kadyjo” albo „hjongymijo”. Potem lecą jeszcze trzy pytania: „jongsudziyng dyrilkkajo?” (paragon?), „bongtu pirjohasejo?” (reklamówka?) i „dziongnip hasejo?” (punkty?) — na wszystkie trzy odpowiada „anijo, głenczanajo”. Kartę podajesz albo przykładasz; zagraniczne karty najczęściej nie proszą o PIN.
영수증 주세요A2 jong-su-dziyng dziu-se-jo 계산 후 영수증을 달라고 하는 말. 세금 환급을 받으려면 영수증이 필요하다.	Poproszę paragon	영수증 드릴까요? – 네, 주세요. Wydać paragon? – Tak, poproszę.
Nie ma obowiązku brania paragonu i kasjer pyta „jongsudziyng dyrilkkajo?”, spodziewając się „anijo, głenczanajo”. Weź go tam, gdzie się to opłaca: zakup od 15 000 wonów na jednym paragonie w sklepie z oznaczeniem zwrotu podatku (택스 프리) uprawnia turystę do zwrotu VAT-u — w praktyce wraca około 6–8% ceny, bo pośrednik potrąca prowizję (próg obniżono z 30 000 wonów w 2024 roku). Zwrot dostaniesz od razu przy kasie po okazaniu paszportu albo w automatach na lotnisku. W taksówce czytnik kart wydrukuje paragon na życzenie.
그냥 구경할게요A1 gy-njang gu-gjong-hal-ge-jo 점원에게 살 생각 없이 둘러보기만 한다고 정중하게 말하는 표현. Synonimy: 그냥 보는 거예요	Tylko się rozglądam, dziękuję	찾으시는 거 있으세요? – 아니요, 그냥 구경할게요. Szuka Pani czegoś konkretnego? – Nie, tylko się rozglądam.
Odpowiedź na „czadzyśinyn go issysejo?” (szuka Pan/Pani czegoś?). W drogeriach w Myeongdongu i na straganach obsługa chodzi za tobą z próbkami i angielskim — to zdanie powiedziane z uśmiechem odsuwa ją bez urazy. Samo „głenczanajo” też wystarczy, a obejrzenie i wzięcie towaru do ręki do niczego nie zobowiązuje.
이게 다예요A1 i-ge da-je-jo 더 살 것이 없다고 말하며 주문을 마치는 표현. Synonimy: 이거만 주세요	To wszystko, dziękuję	더 필요한 거 없으세요? – 네, 이게 다예요. Nie potrzebuje Pan czegoś jeszcze? – Tak (zgadza się), to wszystko.
Kończy zamówienie w piekarni, przy straganie i na targu: po „do pirjohan go opsysejo?” (nic więcej?) mówisz „ne, ige dajejo”. Uwaga na to „ne”: koreański potwierdza treść pytania, a nie fakt, więc przy pytaniu przeczącym „tak” znaczy „zgadza się, nic więcej” — odwrotnie niż nasze „nie, dziękuję”. Unikaj sucho brzmiącego „dłessojo” (wystarczy), bo można je odebrać jako zniecierpliwienie.
이거 하나 주세요A1 i-go ha-na dziu-se-jo 손가락으로 가리키며 물건 하나를 달라고 하는 말.	Poproszę jedno z tych	이거 하나 주세요. – 드시고 가세요, 포장이세요? – 포장이요. Poproszę jedno z tych. – Na miejscu czy na wynos? – Na wynos.
Wskaż palcem i powiedz to zdanie — działa na hottok, tteokbokki, ciastko albo pojedynczy bilet w kasie. „Hana” to jeden, „du ge” dwa, „se ge” trzy, zawsze liczebnikami rodzimymi. Potem pada „dyśigo gasejo, podziangisejo?” (na miejscu czy na wynos?): „mokko galgejo” znaczy na miejscu, a „podziangijo” — na wynos.
…있어요?A1 …is-so-jo 가게나 식당에 어떤 물건이 있는지 묻는 말. 대답은 '있어요' 또는 '없어요'.	Czy jest…? / Czy mają Państwo…?	더 큰 사이즈 있어요? 영어 메뉴 있어요? Czy jest większy rozmiar? Czy jest menu po angielsku?
Schemat: nazwa rzeczy plus „issojo?”; to samo słowo powiedziane spokojnie jest odpowiedzią „jest”, a „opssojo” znaczy „nie ma”. Ubrania często mają jeden uniwersalny rozmiar (프리 사이즈), mały jak na europejskie miary, a rozmiary butów podaje się w milimetrach — 250 to mniej więcej nasze 39. „Dziari issojo?” pyta, czy w restauracji jest wolny stolik.
영업중 / 영업 종료A1 jong-op-dziung / jong-op dziong-njo 가게 문에 붙는 표시. '영업중'은 열림, '영업 종료'나 '준비중'은 닫힘. Synonimy: 준비중, 휴무	Otwarte / Zamknięte	영업중. – 준비중: 브레이크 타임 15:00~17:00. Otwarte. – Przygotowania: przerwa 15:00–17:00.
Tabliczki na drzwiach, często z angielskim podpisem pod spodem; 준비중 („przygotowania”) też znaczy „zamknięte” i wisi w czasie popołudniowej przerwy, którą wiele restauracji robi między obiadem a kolacją, mniej więcej od 15 do 17. Zwykłe sklepy handlują w każdą niedzielę, ale wielkie markety (E-Mart, Homeplus, Lotte Mart) mają ustawowo dwa dni zamknięcia w miesiącu — najczęściej drugą i czwartą niedzielę, choć część dzielnic przesunęła je na dzień powszedni. Sklepy otwierają około 10 i zamykają o 21–22, kawiarnie później, a sklepiki sieciowe (편의점) są czynne całą dobę. 정기휴무 to stały dzień zamknięcia w tygodniu, a 휴무 — dzień wolny.
세일 / 계산대A1 se-il / gje-san-de '세일'은 할인 판매, '계산대'는 돈을 내는 곳. Synonimy: 할인	Wyprzedaż / Kasa	겨울 세일 최대 50% 할인. 계산은 계산대에서 해 주세요. Zimowa wyprzedaż, rabaty do 50%. Płatność przy kasie.
„Seil” to wyprzedaż, a „harin” — rabat; domy towarowe robią duże wyprzedaże w styczniu i w lipcu. Napis 1+1 („łon-plyllosy-łon”) na półce sklepu całodobowego to nasze „drugie gratis” i naprawdę działa. „Gjesande” to kasa, „gjesan” — płacenie, a 셀프 계산대 to kasa samoobsługowa; bezobsługowe automaty bywają kapryśne wobec kart zagranicznych, więc gdy karta nie przechodzi, ustaw się do kasy z obsługą.
…어디예요?A1 …o-di-je-jo 어떤 장소가 어디에 있는지 묻는 말.	Gdzie jest…?	출구가 어디예요? 편의점이 어디예요? Gdzie jest wyjście? Gdzie jest sklep całodobowy?
Schemat: nazwa miejsca, a po niej „odijejo?”; końcówka „-i/-ga” po nazwie jest w mowie opcjonalna i tak czy owak nie ma w polszczyźnie odpowiednika. Zacznij od „śilljehamnida”. Zamiast tłumaczyć, ludzie często po prostu cię tam prowadzą; jeśli tłumaczą, w odpowiedzi padną „łenciok”, „orynciok” i „ciuk gasejo” (w lewo, w prawo, prosto).
화장실이 어디예요?A1 hła-dziang-śi-ri o-di-je-jo 화장실 위치를 묻는 말. 지하철역과 공원에 무료 화장실이 많다.	Gdzie jest toaleta?	화장실이 어디예요? – 저쪽 계단 옆에 있어요. Gdzie jest toaleta? – Tam, obok schodów.
Darmowe toalety są wszędzie: na każdej stacji metra (zwykle przed bramkami), w parkach, domach towarowych i kawiarniach — odpada nasze szukanie monety albo lokalu, w którym trzeba coś zamówić. Na drzwiach 남 albo 남자 oznacza męską, a 여 albo 여자 damską. Pułapka: w starszych budynkach papier wisi na jednej dużej rolce przy wejściu, więc oderwij go, zanim wejdziesz do kabiny, a kosz obok muszli znaczy, że papier wrzuca się właśnie tam.
지하철역이 어디예요?A1 dzi-ha-czol-ljo-gi o-di-je-jo 가까운 지하철역 위치를 묻는 말. 기차역은 '기차역'이라고 한다. Synonimy: 역이 어디예요?	Gdzie jest stacja metra?	지하철역이 어디예요? – 쭉 가시면 3번 출구가 보여요. Gdzie jest stacja metra? – Prosto, zobaczy Pan wyjście numer 3.
„Jok” to każda stacja: „dzihaczolljok” — metra, „giczajok” — kolejowa, a „Soul-ljok” (Dworzec Seul; 서울역 czyta się „Soul-ljok”, nie „Soul-jok”) to węzeł, w którym spotykają się KTX i pociąg na lotnisko. Pułapka: Mapy Google praktycznie nie prowadzą pieszo po Korei, bo państwo nie zgadza się na wywóz danych mapowych — pobierz Kakao Map albo Naver Map, obie mają tryb angielski. Adresy istnieją i to je podajesz taksówkarzowi (od 2014 są to nazwy ulic z numerami), ale umawiając się i tłumacząc drogę, Koreańczycy operują przede wszystkim numerami wyjść z metra.
부산 가는 표 한 장 주세요A1 bu-san ga-nyn pjo han dziang dziu-se-jo 기차표를 살 때 목적지와 매수를 말하는 표현.	Poproszę jeden bilet do Pusanu	부산 가는 표 한 장 주세요. – 편도요, 왕복이요? – 편도요. Poproszę jeden bilet do Pusanu. – W jedną stronę czy w obie? – W jedną stronę.
„Pjondo” to bilet w jedną stronę, „łangbok” — w obie, a „han dziang” to jedna sztuka, bo „dziang” liczy rzeczy płaskie. W pociągach KTX wszystkie miejsca są z rezerwacją i w piątkowe wieczory oraz w święta wyprzedają się do ostatniego, więc kupuj w aplikacji Korail Talk (po angielsku, przyjmuje karty zagraniczne) albo w kasie; 입석 to tańszy bilet z miejscem stojącym. Bilet pokazujesz w telefonie — niczego się nie kasuje.
몇 번 승강장이에요?A1 mjot bon syng-gang-dziang-i-e-jo 기차가 출발하는 승강장 번호를 묻는 말. 표지판에는 '타는 곳'이라고 쓴다. Synonimy: 몇 번 타는 곳이에요?	Z którego peronu?	부산행 몇 번 승강장이에요? – 삼 번 타는 곳이요. Z którego peronu do Pusanu? – Z peronu numer 3.
Na tablicach widnieje 타는 곳 („miejsce wsiadania”) z numerem, a odpowiedź pada liczebnikami chińsko-koreańskimi: il, i, sam, sa. Peron KTX pokazuje się mniej więcej dziesięć minut przed odjazdem, a numery wagonów są wymalowane na posadzce peronu. W metrze peronów się nie numeruje — kierunek wybiera się po napisie 방면 z nazwą stacji końcowej.
왼쪽 / 오른쪽 / 쭉 가세요A1 łen-ciok / o-ryn-ciok / ciuk ga-se-jo 길을 알려 줄 때 쓰는 세 가지 방향 표현. Synonimy: 직진	W lewo / w prawo / proszę iść prosto	쭉 가다가 사거리에서 왼쪽으로 가세요. Proszę iść prosto, a na skrzyżowaniu skręcić w lewo.
To słowa, które padną w każdej odpowiedzi: „ciuk gasejo” znaczy prosto (na znakach i w nawigacji 직진), „sagori” to skrzyżowanie, „gonnopjon” — druga strona ulicy, „golmok” — uliczka, a odległość podaje się w minutach marszu. W zapisie „ci” oddaje spółgłoskę napiętą, krótką i ostrą (ㅉ), a „cz” — przydechową, z wydmuchem powietrza (ㅊ); Polakowi obie brzmią jak jedno „cz”, więc trzeba je rozróżniać świadomie. Kierunek pokazuje się ręką, a całość kończy często „gynjang ttaraosejo” (proszę po prostu za mną).
입구 / 출구A1 ip-kku / czul-gu 들어가는 곳과 나가는 곳을 알리는 표지. 지하철 출구에는 번호가 있다. Synonimy: 나가는 곳, 비상구	Wejście / Wyjście	3번 출구로 나가세요. Proszę wyjść wyjściem numer 3.
Wyjścia z metra są ponumerowane i to właśnie po nich Koreańczycy umawiają się i tłumaczą drogę: „sam bon czulgu” to wyjście 3, zawsze liczebnikiem chińsko-koreańskim. Na stacjach zobaczysz też 나가는 곳 („miejsce wychodzenia”) zamiast 출구 oraz 타는 곳 przy peronach. 비상구 to wyjście ewakuacyjne, a 출입구 oznacza wejście i wyjście jednocześnie.
미시오 / 당기시오A1 mi-śi-o / dang-gi-śi-o 문에 붙는 표시. '미시오'는 밀기, '당기시오'는 당기기. Synonimy: 미세요 / 당기세요	Pchać / Ciągnąć	미시오. – 당기시오. Pchać. – Ciągnąć.
Napisy na drzwiach używają starej formy rozkazującej na -시오, którą zobaczysz wyłącznie na tabliczkach; w mowie obsługa powie „misejo” i „danggisejo”. Na większości drzwi widnieje pod spodem także angielski odpowiednik. 자동문 to drzwi automatyczne, a 손대지 마시오 znaczy „nie dotykać”.
내리실 때 카드를 대 주세요A2 ne-ri-śil tte ka-dy-ryl de dziu-se-jo 버스 안내 문구. 교통카드는 탈 때와 내릴 때 모두 찍어야 환승 할인을 받는다. Synonimy: 하차 태그	Przy wysiadaniu proszę przyłożyć kartę (kasuje się przy wejściu i przy wyjściu)	타실 때와 내리실 때 카드를 꼭 대 주세요. Proszę koniecznie przyłożyć kartę przy wsiadaniu i przy wysiadaniu.
Niczego się tu nie kasuje w naszym rozumieniu — karę płaci się za nieprzyłożenie karty T-money. Przykładasz ją do czytnika przy wsiadaniu do autobusu i drugi raz przy tylnych drzwiach, gdy wysiadasz: bez tego drugiego przyłożenia tracisz darmową przesiadkę na kolejny autobus lub metro w ciągu 30 minut i przy następnym przejeździe zapłacisz więcej. W metrze bramki działają tak samo na wejściu i na wyjściu, a przejazd bez ważnego przyłożenia kosztuje cenę biletu plus karę w wysokości trzydziestokrotności opłaty podstawowej.
버스정류장 / 정류장A1 bo-sy dziong-nju-dziang / dziong-nju-dziang 버스가 서는 곳. 표지판과 서울 버스 방송에서는 '정류소'라고도 한다. Synonimy: 정류소, 정거장	Przystanek autobusowy / przystanek	이번 정류소는 명동입니다. 다음 정류소는 서울역입니다. Ten przystanek to Myeongdong. Następny przystanek: Dworzec Seul.
Wszyscy mówią „dziongnjudziang”, ale na seulskich słupkach i w zapowiedziach pada urzędowe 정류소 („dziongnjuso”): „ibon dziongnjuso-nyn…” (ten przystanek to…), w Seulu odtwarzane także po angielsku; w Pusanie i w małych zielonych autobusach osiedlowych mówi się 정류장. Wsiadasz przednimi drzwiami, przykładasz kartę, przed swoim przystankiem naciskasz czerwony 하차벨 (dzwonek), a wysiadasz tylnymi. Autobusy w Seulu mają kolory: niebieskie to trasy główne, zielone dowozowe, a czerwone przyspieszone na przedmieścia.
예약했어요A1 je-ja-ke-sso-jo 호텔이나 식당에 미리 예약했다고 말하는 표현. Synonimy: 예약했는데요	Mam rezerwację	안녕하세요, 예약했어요. – 성함이 어떻게 되세요? – 스미스요. Dzień dobry, mam rezerwację. – Na jakie nazwisko? – Smith.
Zdanie otwierające meldunek; zaraz padnie „songhami ottoke dłesejo?” (jakie nazwisko?), więc miej pod ręką potwierdzenie i paszport — hotele mają ustawowy obowiązek zrobić jego kopię. „Jejak” to to samo słowo dla rezerwacji stolika w restauracji. Zameldowanie zwykle od 15:00, a „dzim matkil su issojo?” pyta, czy można wcześniej zostawić bagaż.
키 주세요A1 ki dziu-se-jo 프런트에서 방 열쇠나 카드키를 달라고 하는 말. Synonimy: 카드키 주세요	Poproszę klucz	키 주세요. 삼공일 호요. – 네, 여기 있습니다. Poproszę klucz. Pokój 301. – Proszę bardzo.
W hotelu dostaniesz „kady ki”, czyli kartę, którą wkłada się do kieszonki przy drzwiach, żeby w pokoju było światło — po wyjęciu wszystko gaśnie. Numery pokoi czyta się cyfra po cyfrze, liczebnikami chińsko-koreańskimi, z doklejonym „ho”: 301 to „sam-gong-il ho”, przy czym zero to „gong”. „Jolse” to starsze słowo na zwykły metalowy klucz.
와이파이 비밀번호가 뭐예요?A1 ła-i-pa-i bi-mil-bon-ho-ga mło-je-jo 와이파이 비밀번호를 묻는 말. 카페에서는 영수증이나 벽에 적혀 있다. Synonimy: 와이파이 비번이 뭐예요?	Jakie jest hasło do wi-fi?	와이파이 비밀번호가 뭐예요? – 영수증에 있어요. Jakie jest hasło do wi-fi? – Jest na paragonie.
„Łaipai” to wi-fi, a „bimilbonho” — hasło, skracane przez wszystkich poniżej pięćdziesiątki do „bibon”. W kawiarniach hasło drukuje się na paragonie albo wisi na ścianie, w hotelach bywa na etui od karty, a w Seulu darmowe wi-fi jest na stacjach metra i w autobusach. Większość przyjezdnych omija ten problem, kupując eSIM albo kartę SIM przy stanowiskach na lotnisku.
조식은 몇 시예요?A1 dzio-śi-gyn mjot śi-je-jo 호텔 아침 식사 시간을 묻는 말. 시간은 고유어 숫자로 말한다. Synonimy: 아침 식사는 몇 시예요?	O której jest śniadanie?	조식은 몇 시예요? – 일곱 시부터 열 시까지예요. O której jest śniadanie? – Od siódmej do dziesiątej.
„Dziośik” to hotelowe słowo na śniadanie, „mjot śi” znaczy „o której”, a odpowiedź w schemacie „…buto …kkadzi” podaje, od której do której. Pułapka: godziny liczy się liczebnikami rodzimymi („ilgop śi” to siódma), a minuty chińsko-koreańskimi („sam-śip bun” to trzydzieści minut) — dwa systemy w jednym zdaniu. Wiele tańszych hoteli i moteli w ogóle nie podaje śniadań; koreańską odpowiedzią jest sklep całodobowy obok.
도와주세요!A1 do-ła-dziu-se-jo 도움이 필요할 때 외치는 말. 경찰은 112, 구급차는 119. Synonimy: 살려 주세요	Pomocy!	도와주세요! 구급차 불러 주세요! Pomocy! Proszę wezwać karetkę!
Pasuje do wszystkiego, od zablokowanej bramki po wypadek; w prawdziwym zagrożeniu krzyczy się „salljo dziusejo!” (ratunku!). Numery są dwa i nie ma tam naszego jednego 112 do wszystkiego: 112 to policja, a 119 straż pożarna i pogotowie, oba z tłumaczem, przy czym sama karetka jest bezpłatna. Korea jest bardzo bezpieczna i najbardziej prawdopodobną awarią jest zgubiony telefon, który zwykle ktoś oddaje.
병원에 가야 해요A2 bjong-ło-ne ga-ja he-jo 몸이 아파서 의사에게 가야 한다고 말하는 표현. 구급차는 119. Synonimy: 아파요	Muszę iść do lekarza	병원에 가야 해요. 배가 너무 아파요. Muszę iść do lekarza. Bardzo boli mnie brzuch.
Koreańczycy mówią „idę do szpitala” nawet przy przeziębieniu, bo „bjongłon” obejmuje też małe przychodnie, do których wchodzi się bez zapisów, szybko i tanio. „Apajo” znaczy „boli”, a „ynggypśil” to izba przyjęć. Uwaga: EKUZ ani NFZ tam nie działają, więc wykup ubezpieczenie podróżne przed wyjazdem; karetkę wzywa się pod 119, a infolinia 1330 przetłumaczy rozmowę i znajdzie przychodnię z angielskim.
약국이 어디예요?A1 jak-kku-gi o-di-je-jo 약국 위치를 묻는 말. 간판에는 큰 글자로 '약'이라고 쓰여 있다.	Gdzie jest apteka?	약국이 어디예요? – 병원 건물 일 층에 있어요. Gdzie jest apteka? – Na parterze budynku przychodni.
Szukaj wielkiego znaku 약 („lek”), zwykle białego na czerwonym albo zielonym tle; apteka prawie zawsze stoi obok przychodni. Farmaceuci sprzedają sporo bez recepty i doskonale rozumieją wskazanie palcem miejsca, które boli. Pułapka: większość aptek jest zamknięta w niedziele i wcześnie wieczorem, a apteki dyżurne (공공심야약국, zwykle czynne od 22 do 1 w nocy) są nieliczne i trzeba ich szukać w internecie albo przez infolinię 1330; całą dobę kupisz tylko krótką listę podstawowych leków (przeciwbólowe, na przeziębienie, plastry) w sklepie całodobowym.
경찰 좀 불러 주세요A2 gjong-czal dziom bul-lo dziu-se-jo 경찰을 불러 달라고 부탁하는 말. 긴급 전화는 112.	Proszę wezwać policję	경찰 좀 불러 주세요. 지갑을 도둑맞았어요. Proszę wezwać policję. Skradziono mi portfel.
112 to policja, na życzenie z tłumaczem, a 1330 również przetłumaczy rozmowę. Małe posterunki 지구대 i 파출소 stoją przy wielu głównych ulicach, a w Myeongdongu, Hongdae i na plażach Pusanu działa policja turystyczna mówiąca po angielsku. Do ubezpieczenia potrzebny jest pisemny protokół, ale częściej zguba się po prostu odnajduje — najpierw sprawdź lost112.go.kr i najbliższy posterunek.
길을 잃었어요A1 gi-ryl i-ro-sso-jo 길을 몰라 어디에 있는지 모른다고 말하는 표현. Synonimy: 여기가 어디예요?	Zgubiłem się / Zgubiłam się	길을 잃었어요. 여기가 어디예요? – 여기는 인사동이에요. Zgubiłem się. Gdzie jestem? – To Insadong.
Koreański nie ma form rodzajowych: „giryl irossojo” powie tak samo kobieta, jak i mężczyzna, bez naszego wyboru między „zgubiłem” a „zgubiłam”. Dorzuć „jogiga odijejo?” (gdzie jestem?) albo nazwę miejsca plus „ottoke gajo?” (jak dojść do…?), a najlepiej pokaż adres w Naver Map — najużyteczniejsze i tak będzie wskazanie numeru wyjścia z metra. Pytaj młodszych ludzi albo obsługę stacji; wielu po prostu cię tam zaprowadzi.
택시 좀 불러 주세요A2 tek-śi dziom bul-lo dziu-se-jo 택시를 불러 달라고 부탁하는 말. 앱으로는 카카오 T를 쓴다. Synonimy: 택시 불러 주시겠어요?	Czy może Pan/Pani wezwać taksówkę?	택시 좀 불러 주세요. – 어디까지 가세요? – 서울역이요. Proszę wezwać taksówkę. – Dokąd Pan jedzie? – Na Dworzec Seul.
Poproś o to w hotelu albo w restauracji, ale możesz też zatrzymać taksówkę ręką na ulicy: są tanie, zawsze na liczniku i wszędzie, a podświetlony napis 빈차 na dachu znaczy „wolna”. Kakao T ma tryb angielski, lecz rejestracja karty zagranicznej często się nie udaje — wybierz płatność u kierowcy i zapłać kartą w aucie albo użyj aplikacji k.ride, przeznaczonej dla przyjezdnych. Kierowcy rzadko mówią po angielsku, więc pokaż adres po koreańsku; czarne taksówki 모범 to wersja premium i kosztują więcej, wszystkie przyjmują karty i nikt nie oczekuje napiwku.
하나A1 ha-na; przed licznikiem: han 숫자 1. 물건을 셀 때 쓰는 고유어 숫자. 값이나 번호는 '일'. Synonimy: 일	jeden	아메리카노 하나 주세요. Poproszę jedno americano.
Koreański ma dwa systemy liczebników. Rodzime (hana, dul, set…) liczą rzeczy i osoby: „hana” po nazwie towaru zamawia jedną sztukę, a przed licznikiem skraca się do „han” (han mjong — jedna osoba, han dziang — jeden bilet). Chińsko-koreańskie „il” to jedynka cen, numerów autobusów, pięter i dat: „il bon czulgu” to wyjście numer 1.
둘A1 dul; przed licznikiem: du 숫자 2. 단위 앞에서는 '두'가 된다. 값이나 번호는 '이'. Synonimy: 이	dwa	두 명이요. Dla dwóch osób.
Samo „dul”, ale przed licznikiem „du”: „du mjong” to dwie osoby, „du ge” dwie sztuki, „du dziang” dwa bilety. Chińsko-koreańskie „i” to dwójka cen i numerów linii („i hoson” to druga linia metra, seulska obwodnica) oraz kwot: „i czon łon” to 2000 wonów.
셋A1 set; przed licznikiem: se 숫자 3. 단위 앞에서는 '세'가 된다. 값이나 번호는 '삼'. Synonimy: 삼	trzy	세 개 주세요. Poproszę trzy sztuki.
Samo „set”, a przed licznikiem „se”: „se ge” to trzy sztuki, „se mjong” trzy osoby. Chińsko-koreańskie „sam” to trójka peronów, wyjść i cen: „sam bon czulgu” to wyjście 3, a „sam czon łon” — 3000 wonów. Samsung znaczy dosłownie „trzy gwiazdy”.
넷A1 net; przed licznikiem: ne 숫자 4. 단위 앞에서는 '네'가 된다. 값이나 번호는 '사'. Synonimy: 사	cztery	네 명이요. Dla czterech osób.
Samo „net”, a przed licznikiem „ne” — czyli dokładnie tak samo jak słowo „tak”, więc mówiąc „ne mjong”, warto pokazać cztery palce. Chińsko-koreańskie „sa” to czwórka cen i numerów; brzmi jak słowo „śmierć”, dlatego w części wind czwarte piętro oznacza się literą F zamiast cyfrą 4.
다섯A1 da-sot 숫자 5. 시간을 말할 때 쓴다. 값이나 번호는 '오'. Synonimy: 오	pięć	다섯 시에 만나요. Spotkajmy się o piątej.
Od pięciu w górę liczebnik rodzimy nie zmienia się przed licznikiem: „dasot śi” to godzina piąta, a „dasot mjong” — pięć osób. Godziny na zegarze podaje się właśnie liczebnikami rodzimymi, więc bez tej piątki nie odczytasz pory dnia. Chińsko-koreańskie „o” to piątka cen: „o czon łon” to 5000 wonów, mniej więcej cena kawy.
여섯A1 jo-sot 숫자 6. 병이나 잔 등을 셀 때 쓴다. 값이나 번호는 '육'. Synonimy: 육	sześć	맥주 여섯 병 주세요. Poproszę sześć butelek piwa.
„Bjong” liczy butelki, a „dzian” szklanki i kubki. Chińsko-koreańskie „juk” to szóstka numerów autobusów i cen: „juk czon łon” to 6000 wonów. Kolacja jest w Korei wczesna jak na polskie przyzwyczajenia — restauracje zapełniają się już od szóstej.
일곱A1 il-gop 숫자 7. 시간이나 개수에 쓴다. 값이나 번호는 '칠'. Synonimy: 칠	siedem	조식은 일곱 시부터예요. Śniadanie jest od siódmej.
„Ilgop śi” to godzina siódma, a końcówka „…buto” znaczy „od”. Chińsko-koreańskie „czil” to siódemka cen i numerów telefonów, a autobus numer 7 to „czil bon”. Nie pomyl „il” (chińsko-koreańska jedynka) z „ilgop” (rodzima siódemka).
여덟A1 jo-dol (końcowe ㅂ jest nieme) 숫자 8. 발음은 '여덜'. 값이나 번호는 '팔'. Synonimy: 팔	osiem	기차는 여덟 시에 출발해요. Pociąg odjeżdża o ósmej.
Pisze się z niemą spółgłoską na końcu, a mówi „jodol”. „Jodol śi” to ósma; zegar 24-godzinny widnieje w rozkładach (20:00), ale ludzie mówią „dzionjok jodol śi”, czyli ósma wieczorem. Chińsko-koreańskie „pal” to ósemka cen i numerów.
아홉A1 a-hop 숫자 9. 시간이나 개수에 쓴다. 값이나 번호는 '구'. Synonimy: 구	dziewięć	가게는 아홉 시에 문을 닫아요. Sklep zamyka się o dziewiątej.
„Ahop śi” to godzina dziewiąta, typowa pora zamykania sklepów, a „munyl dadajo” znaczy „zamyka”. Chińsko-koreańskie „gu” to dziewiątka cen i numerów linii („gu hoson”, linia 9, szybkie połączenie z lotniskiem Gimpo).
열A1 jol 숫자 10. 시간과 개수는 '열', 분과 값은 '십'. Synonimy: 십	dziesięć	걸어서 십 분이에요. 열 시에 문 열어요. To dziesięć minut pieszo. Otwierają o dziesiątej.
Dwie dziesiątki: rodzime „jol” do godzin i liczenia („jol śi” to dziesiąta) oraz chińsko-koreańskie „śip” do minut, cen i numerów („śip bun” to dziesięć minut). Przy pieniądzach ważniejsze od cyfr są jednostki: „czon” to 1000, a „man” 10 000, więc „man łon” to banknot codzienny, a „o man łon” — największy.

Zestaw podróżny: koreański w 50 zwrotach Official

Oceń ten zestaw

Lista słów — kliknij notatki gramatyczne, aby rozwinąć