Dutch A1 — Essentials Official

Dutch has two definite articles (de/het) and one indefinite article (een)

De man leest een boek. Het kind speelt in de tuin. De huizen zijn groot.

Dutch has two definite articles: 'de' for common-gender nouns and 'het' for neuter nouns. Roughly 2/3 of nouns are de-words and 1/3 are het-words. The indefinite article is 'een' for both genders. In plural, all nouns use 'de': het kind → de kinderen. There is no rule to predict gender — you must learn de/het with each noun. Examples: de man, de vrouw, het boek, het huis.

In Dutch main clauses the verb must be in the second position (V2 rule)

Ik lees een boek. Morgen ga ik naar school. Nu eet hij een appel.

Dutch main clauses follow the V2 (verb-second) rule: the conjugated verb is always the second element. With normal SVO: Ik (1) lees (2) een boek. When another element comes first, the subject and verb swap (inversion): Morgen (1) ga (2) ik naar school. The first position can be filled by a time expression, place, or object — but the verb stays second. This inversion is one of the most important Dutch grammar rules.

Use 'niet' to negate verbs/adjectives and 'geen' to negate indefinite nouns

Ik werk niet. Hij is niet groot. Ik heb geen auto. Wij drinken geen koffie.

'Niet' negates verbs, adjectives, and specific nouns: Ik ben niet moe (I am not tired). 'Geen' replaces een or no article before a noun: Ik heb een auto → Ik heb geen auto (I have no car). Use geen with indefinite/uncountable nouns: Ik heb geen geld. Use niet with definite nouns: Ik heb het boek niet. Niet usually goes at the end or before what it negates: Ik ga niet naar school.

Put the verb first for yes/no questions; use question words for information questions

Spreek jij Nederlands? Waar woon je? Wanneer begint de les? Hoeveel kost dit?

For yes/no questions, move the verb to position 1 (verb-subject inversion): Jij spreekt Nederlands → Spreek jij Nederlands? For information questions, the question word takes position 1 and the verb stays in position 2: Waar (1) woon (2) je? Common question words: wie (who), wat (what), waar (where), wanneer (when), waarom (why), hoe (how), hoeveel (how much/many), welk (which). Note: jij/je reversal — with inversion, 'jij' often loses its -t: jij werkt → werk jij?

Form the present tense from the verb stem plus endings: -t (jij/u/hij/zij) and -en (wij/jullie/zij)

Ik werk, jij werkt, hij werkt, wij werken. Ik fiets, jij fietst, zij fietsen.

Find the stem by removing -en from the infinitive: werken → werk. Then add endings: ik + stem (werk), jij/u/hij/zij + stem + t (werkt), wij/jullie/zij + infinitive (werken). Spelling rules apply: one vowel in a closed syllable doubles when the syllable opens (maken → ik maak), and -v/-z become -f/-s at the end of a stem (leven → ik leef). Important: with inversion, jij loses the -t: jij werkt but werk jij?

Main clauses use V2 order; subordinate clauses push the verb to the end

Ik lees een boek. Ik weet dat hij een boek leest. Ik kan goed zwemmen.

In main clauses, the conjugated verb is in position 2 (V2). If there is a second verb (infinitive or participle), it goes to the end: Ik kan goed zwemmen (I can swim well). In subordinate clauses (after dat, omdat, als, wanneer, etc.), the conjugated verb moves to the final position: Ik weet dat hij Nederlands spreekt. This verb-final rule in subclauses is a key difference from English and takes practice to master.

Cardinal numbers, reversed tens-units order, ordinal formation, and er + number

Er zijn eenentwintig leerlingen in de derde klas.

Cardinal numbers: 1-12 are unique; 13-19 add -tien (dertien); 20+ are twintig, dertig, etc. Tens-units are REVERSED like German: 21 = eenentwintig (one-and-twenty), 53 = drieënvijftig. Ordinals 1-19 add -de: de tweede, de derde (irregular), de zevende. From 20 add -ste: de twintigste. Er + number: Er zijn drie katten. Er liggen twee boeken op tafel. Er is één probleem. Examples: Ik heb vier broers. Het is de vijfde keer. Er waren honderd mensen op het feest.

Possessive determiners (mijn, jouw, zijn, haar, etc.) with no case endings

Mijn broer en zijn vriendin wonen in ons huis.

Possessives: mijn (my), jouw/je (your), zijn (his), haar (her), ons/onze (our), jullie (your pl.), hun (their). Unlike German, Dutch possessives have NO case endings — they stay the same in all positions. Ons vs. onze: use 'ons' before het-words (ons huis), 'onze' before de-words and plurals (onze auto, onze kinderen). All other possessives are the same for both de- and het-words: mijn huis, mijn auto. Examples: Dit is jouw boek. Haar kat is zwart. Onze school is groot. Hun kinderen spelen buiten.

Demonstrative determiners deze/dit (this) and die/dat (that) for de- and het-words

Dit boek is beter dan dat boek. Deze bloemen zijn mooier dan die bloemen.

Proximal (this/these): deze for de-words and plurals, dit for het-words: deze man, dit kind, deze huizen. Distal (that/those): die for de-words and plurals, dat for het-words: die vrouw, dat boek, die mensen. As standalone pronouns: Dit is mijn fiets. Dat is jouw auto. Die zijn van mij. Deze wil ik. Remember: de-words → deze/die, het-words → dit/dat. Plurals always use deze/die. Examples: Dit huis is groot. Die stad is mooi. Wil je deze of die? Dat klopt niet.

Using er is (singular) and er zijn (plural) to express existence and location

Er is een park in de stad. Er liggen drie boeken op tafel.

Er is + singular: Er is een probleem. Er is genoeg tijd. Er is + noun for existence. Er zijn + plural: Er zijn veel mensen. Er zijn drie kamers. Verb agrees with the real subject. Er as placeholder subject: keeps verb in position 2 when the real subject comes later. Er + position verb for location: Er staat een kast in de kamer. Er ligt een boek op tafel. Er hangt een foto aan de muur. Examples: Er is hier een supermarkt. Er zijn geen stoelen meer. Er staan twee auto's voor het huis.