Portugalski brazylijski a europejski: co się zmienia w podróży
Pytasz kelnera w Lizbonie, gdzie jest banheiro, a on uśmiecha się, zanim wskaże ci drogę na tyły lokalu. Zrozumiał cię doskonale. Wie też, że uczyłeś się portugalskiego brazylijskiego, bo w Portugalii banheiro to ratownik, a toaleta to casa de banho. Na tym właśnie polega prawdziwa różnica między portugalskim brazylijskim a europejskim dla kogoś w podróży: jeden język, ta sama gramatyka, a do tego około dwudziestu codziennych słów i garść dźwięków, po których każdy pozna, po której stronie Atlantyku się uczyłeś.
Poniżej znajdziesz te dwadzieścia słów w czterech tabelach, z tym, co usłyszysz po obu stronach, dźwięki, przez które Portugalię tak trudno na początku zrozumieć, dwa nawyki gramatyczne i prostą odpowiedź na pytanie, którego portugalskiego się uczyć.
Czy portugalski w Portugalii różni się od brazylijskiego?
Tak, ale mniej, niż sugeruje akcent. Gazetę z Lizbony i gazetę z São Paulo czyta się jak ten sam język, a pisownię w dużej mierze ujednoliciła umowa ortograficzna z 1990 roku. Podróżny trafia na trzy warstwy różnic:
- Brzmienie. Zdecydowanie największa. Portugalia połyka nieakcentowane samogłoski i zamienia końcowe s w „sz”; Brazylia wymawia wyraźnie każdą samogłoskę i zmiękcza t oraz d.
- Około dwudziestu słów podróżnych. Pociąg, bilet, karta dań, toaleta, śniadanie: słowa potrzebne w pierwszej godzinie.
- Dwa nawyki gramatyczne. Jak powiedzieć „właśnie coś robię” i jak zwrócić się do nieznajomego.
20 słów, które zmieniają się w podróży
Zapis wymowy czytasz po polsku, sylaba akcentowana jest wielkimi literami. Prawie każdy wiersz to karta z jednego z dwóch zestawów podróżnych.
Kawiarnia, restauracja i toaleta
| Sytuacja | Portugalia | Brazylia | Co usłyszysz |
|---|---|---|---|
| Powitanie | Olá | Oi | PT o-LA · BR oj |
| Proszę, i wołanie kelnera | Se faz favor | Por favor | PT sy fasz fa-WOR · BR por fa-WOR |
| „Nie rozumiem” | Não percebo | Não entendo | PT nął pyr-SE-bu · BR nął en-TEN-du |
| Karta dań | A ementa | O cardápio | PT a i-MEN-ta · BR u kar-DA-pju |
| Mała czarna kawa | Uma bica, um café | Um cafezinho | PT U-ma BI-ka · BR un ka-fe-ZI-ńu |
| Co pojawia się na rachunku | O couvert | Serviço 10% | PT u ku-WER · BR ser-WI-su |
| Śniadanie | O pequeno-almoço | O café da manhã | PT py-KE-nu al-MO-su · BR ka-FE da ma-ŃAN |
| Toaleta | A casa de banho | O banheiro | PT KA-za dy BA-ńu · BR ba-ŃEJ-ru |
Wiersz z rachunkiem kosztuje pieniądze. W Portugalii couvert to pieczywo, oliwki i masło stawiane na stole przed zamówieniem; płacisz za każdą pozycję, której dotkniesz. Opłaty za obsługę nie ma. W Brazylii 10% serviço jest wydrukowane na rachunku i to jest napiwek.
„Menu” w Portugalii też istnieje, ale oznacza zestaw obiadowy, „menu do dia”, często najtańszy porządny posiłek w kraju. Kawa to „uma bica” w Lizbonie, „um cimbalino” w Porto i „um café” wszędzie, pita na stojąco przy barze.
W Portugalii „banheiro” znaczy ratownik. Zrozumieją cię, ale pytaj o casa de banho albo szukaj napisu WC.
Kasa i sklepy
| Sytuacja | Portugalia | Brazylia | Co usłyszysz |
|---|---|---|---|
| Pytanie przy kasie | Contribuinte? | CPF na nota? | PT ką-tri-BŁINT · BR se-pe-E-fi na NO-ta |
| „Tylko oglądam” | Estou só a ver | Só estou olhando | PT szTO so a WER · BR so is-TO o-LIAN-du |
| Płatność kartą | Multibanco | Débito ou crédito? | PT mul-ti-BAN-ku · BR DE-bi-tu o KRE-dżi-tu |
| Napis o wyprzedaży | Saldos | Promoção | PT SAL-dusz · BR pro-mo-SĄŁ |
Pytanie przy kasie to w obu krajach ta sama pułapka: chodzi o miejscowy numer podatkowy, którego nie masz. „Não, obrigado” (albo obrigada) i sprzedaż idzie dalej. Paragon to w Portugalii „a fatura” albo „o talão”, w Brazylii „a nota”.
Multibanco to portugalska sieć kart, jej nazwa widnieje na każdym bankomacie. Płatność zbliżeniowa działa prawie wszędzie, ale mała tasca może przyjmować tylko gotówkę. „Saldos” to sezon wyprzedaży, od stycznia do lutego i od lipca do sierpnia; „promoção” to pojedyncza promocja.
W drodze
| Sytuacja | Portugalia | Brazylia | Co usłyszysz |
|---|---|---|---|
| Pociąg | O comboio | O trem | PT ką-BOJ-u · BR trejn |
| Bilet | Um bilhete | Uma passagem | PT bi-LIET · BR pa-SA-żejn |
| Przystanek autobusowy | Paragem de autocarro | Ponto de ônibus | PT pa-RA-żęj dy ał-to-KA-ru · BR PON-tu dżi O-ni-bus |
| Prosto | Em frente | Reto | PT ęj FRENT · BR HE-tu |
| Napisy na drzwiach | Empurrar / Puxar | Empurre / Puxe | PT em-pu-RAR / pu-SZAR · BR en-PU-hi / PU-szi |
„Bilhete” to w Portugalii każdy bilet, od pociągu do Sintry po wstęp do muzeum; w Brazylii bilet na autobus czy samolot to passagem. W Lizbonie i Porto kartę navegante (dawniej Viva Viagem) albo Andante przykładasz w każdym autobusie i tramwaju, nie tylko na bramkach metra. „Puxar” znaczy ciągnąć, choć wygląda jak angielskie „push”, więc czytaj drzwi dwa razy.
Hotel, pomoc i nieznajomi
| Sytuacja | Portugalia | Brazylia | Co usłyszysz |
|---|---|---|---|
| Hasło do Wi-Fi | A palavra-passe | A senha | PT pa-LA-wra PAS · BR SE-ńa |
| Numer alarmowy | 112 do wszystkiego | 190 policja, 192 karetka | PT un un dojsz · BR SEN-tu i no-WEN-ta |
| Zwracanie się do nieznajomego | O senhor / a senhora | Você | PT u sy-ŃOR · BR wo-SE |
W Portugalii senha to także numerek z automatu w kolejce na poczcie („tirar senha”), więc palavra-passe oszczędzi ci zdziwionego spojrzenia. Portugalski 112 łączy z policją, karetką i strażą pożarną, także po angielsku; w Brazylii do straży pożarnej dzwoni się pod 193.
Jak inaczej brzmi Portugalia
Słowa opanujesz w jeden dzień. Dźwięki wymagają więcej czasu i to przez nie ktoś, kto uczył się z brazylijskich nagrań, nadąża za kelnerem w Rio, a gubi się przy kelnerze w Lizbonie.
- Końcowe s brzmi jak „sz”. Três to tresz, a „duas bicas” brzmi jak DU-asz BI-kasz. W Brazylii s zostaje s, poza Rio, gdzie cariocas też mówią „sz”.
- Nieakcentowane samogłoski prawie znikają. Portugalia zostawia sylabę akcentowaną, a resztę ściska: desculpe to dysz-KULP, a „se faz favor” zlewa się w coś w rodzaju „sfasz-fa-WOR”. Brazylia wymawia każdą samogłoskę, dlatego brazylijskie nagrania są na początku łatwiejsze.
- Sete to set, nie SE-czi. Brazylia zamienia t i d przed dźwiękiem „i” w „cz” i „dż”: SE-czi, ON-dżi. Portugalia zostawia twarde t i d i gubi końcowe e: set, OND.
- Dez to DESZ. Złóż te reguły razem, a ceny podawane przy kasie ledwie przypominają liczby, których się uczyłeś. „Mais devagar, se faz favor” (majsz dy-wa-GAR), wolniej, proszę, działa zawsze.
Obrigado i obrigada podlegają w obu krajach tej samej regule: końcówka zależy od tego, kto mówi, więc mężczyzna mówi obrigado, a kobieta obrigada, niezależnie od tego, komu dziękują (wpis o pułapkach w Brazylii wyjaśnia, czemu turyści to odwracają). Zmienia się tylko brzmienie: w Portugalii końcowe o ledwie słychać.
Dwa nawyki gramatyczne, które usłyszysz
„Właśnie robię” to w Portugalii „estou a fazer”. Brazylia buduje czynność w toku formą na -ndo: estou olhando, właśnie oglądam. Prawie cała Portugalia używa zamiast tego a z bezokolicznikiem: estou a ver. Obie wersje są zrozumiałe, ale forma na -ndo od razu zdradza, że uczyłeś się w wersji brazylijskiej. W Alentejo i części Algarve miejscowi też jej używają.
Você to w Portugalii nie jest grzeczna forma. W Brazylii você to zwykłe „ty” niemal do każdego. W Portugalii, skierowane do obcej osoby, może zabrzmieć szorstko. Grzeczne formy to „o senhor” i „a senhora”, czyli nasze „pan” i „pani”: „O senhor fala inglês?”. Jeszcze prościej: pomiń podmiot. „Fala inglês?” jest uprzejme w obu krajach i od tej formy warto zacząć. Wśród znajomych w Portugalii mówi się tu.
Portugalski brazylijski czy europejski: którego się uczyć?
Tego, który obowiązuje tam, dokąd jedziesz. Przy podróży to cała odpowiedź.
- Jedziesz do Lizbony, Porto, do Algarve, na Maderę albo Azory: ucz się portugalskiego europejskiego. Dwadzieścia słów z tabel i ucho oswojone z „sz” dadzą ci w tym tygodniu więcej niż miesiąc brazylijskich nagrań.
- Jedziesz do Brazylii: ucz się portugalskiego brazylijskiego.
- Nie planujesz wyjazdu: Brazylia ma mniej więcej dwadzieścia razy więcej mówiących, a większość kursów i mediów jest brazylijska. Jeśli przeprowadzasz się do Portugalii, ucz się od razu odmiany europejskiej.
Tak czy inaczej to jeden język. Kto uczy się jednej z odmian, zostanie zrozumiany w obu krajach, a późniejsza zmiana to głównie słowa z tabel i kilka tygodni osłuchiwania się.
Na wyjazd weź zestaw dla swojego kraju. Zestaw podróżny: portugalski (Portugalia) to pięćdziesiąt zwrotów na Lizbonę i Porto z europejskim zapisem wymowy i wskazówkami, czytanych europejskim portugalskim głosem na urządzeniach, które taki mają. Zestaw podróżny: portugalski brazylijski to to samo na Rio i São Paulo. Każdy to dziesięć zwrotów dziennie przez pięć dni, a dzień pierwszy działa bez zakładania konta.
Na dalszą naukę: nasze zestawy do portugalskiego na poziomie A1 uczą odmiany brazylijskiej, co warto wiedzieć, jeśli osiadasz w Portugalii. Test słownictwa z portugalskiego (z tłumaczeniami na angielski) w kilka minut pokaże, ile słów już znasz, a ponieważ podstawowe słownictwo jest wspólne, wynik dotyczy obu odmian. Statystyki słownictwa dla portugalskiego pokazują, ile słów wymaga każdy poziom.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Brazylijczycy i Portugalczycy się rozumieją?
Tak, bez wysiłku. Różnica leży w akcencie i kilkudziesięciu codziennych słowach, nie w gramatyce. W jedną stronę idzie łatwiej: w Portugalii dorasta się przy brazylijskiej telewizji i muzyce, a wielu Brazylijczyków potrzebuje kilku dni, żeby osłuchać się z oszczędnym portugalskim akcentem.
Czy „obrigado” w Portugalii i w Brazylii jest inne?
Słowo i reguła są te same: mężczyźni mówią obrigado, kobiety obrigada. Różni się tylko brzmienie: Brazylia mówi o-bri-GA-du, Portugalia połyka końcowe o, a w szybkiej mowie obie strony skracają je do „brigado”. Odpowiedź to po obu stronach „de nada”.
Co znaczy „contribuinte?” przy kasie w Portugalii?
Kasjerka pyta, czy wpisać na paragon twój portugalski numer podatkowy, dzięki któremu mieszkańcy odliczają wydatki. Jako turysta go nie masz: powiedz „não, obrigado” albo „não, obrigada”. To brazylijskie „CPF na nota?”, tylko innym słowem.
Czy portugalski brazylijski brzmi w Portugalii niegrzecznie?
Rzadko, a turyście nikt tego nie wypomni. Dwa nawyki warto jednak zostawić w domu: „oi” na powitanie (mów olá) i „você” do nieznajomego, które starszym osobom może brzmieć szorstko. Mów „o senhor” albo „a senhora” albo pomiń podmiot.